Nieustanna Pielgrzymka Zawierzenia - Pielgrzymka stałego zawierzania Niepokalanemu Sercu Maryi Polski i świata poprzez nieustanną "modlitwę nogami" - cichą ofiarę trudu i pokornego trwania w dziękczynieniu.
środa, 8 sierpnia 2018
07.08. 2018 r.Wambierzyce- Ludwikowice Kłodzkie
Rano Eucharystia u Matki Bożej Królowej Rodzin. Sanktuarium przeżywa jubileusz 800 lecie, a w związku z tym Pątnicy przybywający na to miejsce mogą uzyskać odpust zupełny. Bardzo się z tego wszyscy cieszymy. Niesiona przez nas ikona stoi na bocznym ołtarzu, bo wpatrujemy się tutaj w ustrojoną w białą sukienkę Królową Rodzin, która tak wiele cudów zadziałała w tym miejscu. Podczas Eucharystii czuję się bardzo kochana przez Boga, moje serce wypełnia cicha, głęboka radość. Chce ofiarować odpust w intencji tej zmarłej osoby, którą Maryja pragnie widzieć jako pierwszą w niebie. Doświadczam, że jestem wysłuchana. Wiele dóbr od Boga przez Maryję i od ludzi w tym miejscu. Śniadanie w restauracji otrzymaliśmy również za darmo od Franciszkanów. Ruszamy.
Dziś idziemy jezdnią. Mimo wysokiej temperatury jest łatwiej. Jak to Irek mowi: łapiemy za "korale"- różaniec. Na Górze św. Anny zatrzymujemy się pod kosciólkiem św Anny i tam robimy sobie Krąg Biblijny. Słowo jest drogowskazem. Artur daje świadectwo o przyjęciu pierwszej Komunii Świętej, co wlewa wielką nadzieję w serce Henryka. Heniek ze wzruszeniem daje świadectwo jak Pan Bóg prowadzi Jego rodzinę. Kolejne, dłuższe zatrzymanie w Nowej Rudzie w parku. Pan z psem trochę opowiada o sobie i rozmawia z chłopakami ... modlę się za nich w tym czasie. Jeszcze wspólny różaniec na ławeczce i pokonujemy ostatnie kilometry. Dziś nocujemy u Sióstr Franciszkanem Szpitalnych w Ludwikowicach Kłodzkich, które prowadzą DPS dla dzieci. S. Agnieszka wita nas serdecznie. Czujemy się przyjęci po królewsku. Siostra mówi, że idzie na różaniec z podopiecznymi. Zabieramy Matkę Bożą Cierpliwie Słuchającą i idziemy do kaplicy, by modlic się wspólnie. Bardzo głęboko przeżywam ten różaniec z tajemnicami bolesnymi. Patrzę na ich cierpienie, myślę o cierpieniu rodzin, o pracy sióstr. Miłość. Przed oczyma mam miłość. Po różańcu dzieci i starsi wstają z ławek i wzajemnie sobie blogoslawią. Podchodzą z wielką radością do nas. Nie każdy jest w stanie nakreślić znak krzyża na czole, ale czyni taki gest ręką, który o tym mówi. Po Eucharystii to tu dziś doświadczam największego cudu Miłości. Myślę o tym w nocy.
wtorek, 7 sierpnia 2018
06.08.2018 r. Kudowa-Zdrój - Wambierzyce Bazylika
Przemienienie Pańskie. O 7.00 Msza św w kaplicy Sióstr Elżbietanek. Na koniec otrzymujemy specjalne błogosławieństwo pielgrzymów. Przed wyjściem jeszcze serdeczne rozmowy z Siostrami i zapewnienia o wspólnej modlitwie. Jak dobrze być u siebie w elżbietańskich domach. Siostra przełożona Teresa z czułością nas błogosławi. Ruszamy malowniczymi szlakami w stronę Błędnych Skał, potem Strzelinca. Zachwyt, Uwielbiamy Boga w pięknie stworzenia, uwielbiamy zadyszką i zmęczonym nogami. Budujemy nową wspólnotę na tym etapie. S. Salomea na codzień pracuje w jadłodajni dla bezdomnych we Wrocławiu. Z Nią są wolontariusze Artur i Michał. Z Wałbrzycha dołączył Boży Człowiek i Pielgrzym Henryk. Idziemy z Maryją przez te piękne tereny, ale idziemy też przez wydarzenia z życia Jezusa w tajemnicach różańcowych. Jest też cisza. Wielu turystów chwali Boga, wypytuje dlaczego idziemy z krzyżem. Jak w dzisiejszej Ewangelii Jezus wyprowadza nas na górę. Tu pewno każdy osobiście doświadcza innych przemian. S. Salomea idzie z chorą stopą. Patrzac na jej trud stawiania kroków, modlę się, by Maryja przyjęła te ofiarę i pozwoliła jej dojść do końca. Po zejściu do Karłowa mija nas samochodem kapłan i z za kierownicy udziela nam błogosławieństwa. To wielki dar. Za chwilę dzwoni Ksiądz Rafał i również nam błogosławi. Bóg jest dziś dla nas bardzo hojny. Dziś też przeżywam moja osiemnastkę. 18 lat od złożenia ślubów wieczystych. Czuje się dorosła 😉. Uwielbiam moją Miłość. Jezu! Kocham Cię! Dochodzimy do Wambierzyc zmęczeni, ale szczęśliwi. Kłaniamy się Matce Bożej. Tu w sposób szczególny daje się poznać jako królowa Rodzin. Modlimy sie za nasze Rodziny, za tę, które nas przyjmowały, za tę, które nas prosiły o modlitwę i za każdą rodzinę. Franciszkanie przyjmują nas z wielką serdecznością. Po raz trzeci (Prudnik, Duszniki, Wambierzyce) doświadczamy franciszkanskiego pokoju i dobra. Wieczorem jeszcze jeden wspólny różaniec i apel.
poniedziałek, 6 sierpnia 2018
05.08.2018 Kudowa Zdrój Klasztor Elżbietanek- Czermna- kaplica św. Jana Pawła II- Klasztor Elżbietanek. Maryja w kaplicy klasztoru elzbietanskiego cierpliwie wsłuchuje się w bicie serc modlących się tutaj. Rano Eucharystia. Kilka słów o pielgrzymce i wiele osób powierza nam swoje intencje. Starsze Siostry zapewniają, że idą z nami duchowo. Później idę z Maryją do parafii w Czermnej. Tam przez kilka lat prowadziłam rekolekcje szkolne dla dzieci. Chce wrócić tu jako pielgrzym, by zawierzać Maryi tę parafię. Po Eucharystii znowu wiele osób wpisuje swoje intencje i oddaje je Maryi Cierpliwie Słuchającej. Jest wiele łez. Pewna kobieta płacząc, mówi, że to nie przypadek, że tu jesteśmy i nazywa swoje łzy szczęsliwymi. Tu też wielka niespodzianka- spotykam się z rodzicami S. Moniki. Później pielgrzymuję do górskiej kaplicy p.w. św Jana Pawła II. Po ruchomą szopka doganiaja mnie s. Salomea, Artur, Michał, którzy od jutra rozpoczynaja pielgrzymowanie. Razem uczestniczymy w Eucharystii i dajemy małe świadectwo o pielgrzymce i znowu zabieramy intencje i wiele osób obiecuje, że będzie nam towarzyszyć modlitwą. Doświadczamy dziś także wsparcia materialnego. Wieczorem, gdy wybieramy się na różaniec dociera Henryk z Wałbrzycha. Jesteśmy w komplecie.
niedziela, 5 sierpnia 2018
O4.08.2018 r. Miasto Duszniki-Zdrój- Kudowa-Zdrój. Pierwsza sobota miesiąca. Na początek dnia u Franciszkanów sakrament pokuty- wielka łaska i ważne wskazówki, potem różaniec wynagradzajacy Niepokalanemu Sercu Maryi i Eucharystia. Bardzo się cieszę tym spotkaniem z Bogiem w Sakramentach i z Maryją. Po Mszy św wiele osób wpisuje intencje, kilka podchodzi rozmawiać, a we mnie wzbiera wewnętrzna radość, z tego powodu, że mogę nieść intencje powierzone Maryi. Łaska. Wychodzę dość późno 11.30. Jeszcze kilka dobrych słów z siostrami i ruszam zdecydowanym krokiem. Przede mną tylko 15 km, ale w terenie górzystym i przy takiej temperaturze już dwa dni temu przekonałam się, że "tylko" bardzo mnie uczy pokory. Idę. Różaniec, różaniec różaniec... Piękne widoki, śpiew ptaków, zwierzęta leśne. Nagle wyrasta przede mną bardzo ostre podejście na Główny Szlak Sudecki. Akurat kończę "Cierniem Ukoronowanie" i zaczynam "Drogę Krzyżową". Przeraża mnie to podejście, brakuje sił, skwar, ból pleców i nóg,.... Idę... Świadomie stawiam każdy krok. W modlitwie wraca doświadczenie z Drogi Krzyżowej w Lasówce. Pokorny Jezus. Dalej droga spokojna, choć zaczynam odczuwać braki wody. Ostatni las jest zupełnie inny. Nie dostrzegam tu piękna. Jest bardzo zanieczyszczony przez ludzi, drzewa połamane, albo wyrwane z korzeniami co chwila zagradzają mi drogę. Jedyne słowo, które się przychodzi mi na myś to "zniszczenie". Nie analizuję, idę pokonując przeszkody na drodze z nieustannym Ave Maria. Zmęczona docieram do naszego klasztoru w Kudowie. Ikona Maryi w kaplicy. Siostra Teresa karmi mnie do syta. Siostra Katarzyna pierze habit. Dom. Wieczorem przychodzi Rodzinka u której nocowalysmy w Międzylesie. Drugi raz w życiu widzę ludzi na oczy, a w sercu jak najbliższa rodzina. Kwiatki od Gabriela zachowuję. Pójdą z Matką Bożą.
piątek, 3 sierpnia 2018
03.08.2018 r. Polanica Zdrój- Duszniki Zdrój. Msza św o godz. 7.00 w Parafii Wniebowziecia Najświętszej Maryi Panny. Nie udaje się wystawić Ikony ani zaprosić do wspólnego duchowego pielgrzymowania, bo zaraz po jest Msza św. pogrzebowa. Maryja w tym wydarzeniu coś ważnego mi odsłania. Dziekuje. Dziś mam do przejścia 12 km, więc podejmuję decyzje, że zostaję w kaplicy domu rekolekcyjnego Ks Rafała. Jestem sama. Cisza... Krzyż... Jednak nie potrafię się skupić na modlitwie. Wiele myśli bardzo powszednich wciska się w głowę- choćby wypranie skarpetek. Jednak staram się trwać i modlic tymi rozproszeniami. Ewangelia podpowiada, by dostrzec Boga w Jezusie- sąsiedzie z Nazaretu... Taki zwyczajny sąsiad, przecież wszystko o nim wiadomo. Starsi mogliby opowiedzieć jak uczył się chodzić.... Proszę Maryję, by pomagała mi dostrzegac w prostych, codziennych sprawach obecność Jej Umiłowanego Syna. Czytam głośno intencje z zeszytu. Wiem, że Maryja Cierpliwie Słucha. Modlę się za Ks Rafała, za wszystkich, którzy do tego domu przybywają i za wspólnotę, którą prowadzi. Przed 15.00 ruszam w drogę. Idzie mi się dobrze, spokojnie. Droga akurat na koronkę do Bożego Miłosierdzia i cały różaniec. Po drodze zbieram trochę kpin, ale może krzyż i mój strój jest prorokowaniem, o którym w pierwszym czytaniu. Do Dusznik docieram po 17.00. Jestem u siebie, w swoim Zgromadzeniu. Siostra Wikaria Ignacja już w drzwiach przejmuje mój plecak i tym samym wnosi Matkę Bożą do domu. Za ten czyn jestem Jej bardzo wdzięczna. Smaczna kolacja, siostrzana rozmowa i duża wewnętrzna radość.
czwartek, 2 sierpnia 2018
02.08.2018 r. Lasówka- Polanica Zdrój. Sen odnowił moje siły. Szybkie śniadanie, smaczna herbata od Pani Teresy i idziemy do kościoła. Otwierając drzwi opowiada o profanacji i płacze. Szczególny ból i łzy, gdy mówi, że monstrancji nie ukradli, ale Pana Jezusa wyjęli i zbeszcześcili. Zostaje w Kościele na dwie godziny, ofiaruję łzy Pani Teresy. Pragnę wynagradzać. Podczas Drogi Krzyżowej przemawia do mnie Jezus pokorny i upadający.... W pierwszym czytaniu słucham o glinie i Garncarzu. Pragnę być takim naczyniem, jakim Jezus chce bym była. Zaufać! On mnie uksztaltuje. Uśmiecham się do Maryi. Droga dziś miała nie być długa, plecak duzo cięzszy, więc idę spokojnie. Droga czasami bardzo wymagająca, czasami piękna i łatwa. Co jakiś czas ławeczki w cieniu. W południe siadam na jednej z nich i czytam kilka zdań z adhortacji Gaudete et Exultate: " Pokora może zakorzenić się w sercu jedynie przez upokorzenia. Bez nich nie ma ani pokory, ani świętości. Jeśli nie jesteś w stanie znieść pewnych upokorzeń, nie jesteś pokorny i nie podążasz drogą świętości." 118. Słowa Papieża Franciszka, droga krzyżowa, pierwsze czytanie wiążą się w jedną całość. Idę. Nie jestem zbyt chętna na te upokorzenia. Ale szybko pojawiają się maleńkie sytuacje. Przez kilkanaście kilometrów nie spotkałam człowieka. Pierwsze spotkanie było w Sanktuarium Matki Bożej Fatimskiej w Polanicy z małą kpiną, że ja z takim krzyżem. Zostaję tu na koronkę do Bożego Miłosierdzia. Przechodząc przez całą Polanicę co chwilę słyszałam śmiech, lub jakiś dziwny pomruk. Krzyż ze mną, pewno biednie wyglądającą w tym upale, śmieszy i drażni. Może mój Garncarz powoli realizuje to, do czego dziś zaprasza. Dzięki Bogu i Mateuszowi docieram na Mszę św. Na 17.00 W Polanicy mam nocleg. Ksiądz wyjechał do Medjugorie i zostawił mi klucz. Błogosławię Pana za ten czas. Maryja zostaje na noc w kaplicy. Na początku bardzo mnie zaskoczyło, że obok kaplicy jest jadalnia. Wychodzi się z kaplicy jakby prosto do stołu. To jednak mówi bardzo wiele. Myślę o Eucharystii, jedności, wspólnocie. Dziś nasze postulantki rozpoczynają nowicjat. Już siostry. Myślę o s. Bernadetcie z wdzięcznoscią. Wspólnota Eucharystyczna, Wspólnota stołu i wspólnota Drogi. S Bernadetta Agnieszka Banach - dziękuję! Dziś fizycznie, ale nie tylko, było trudniej.
01.08.2018 Międzylesie- Lasówka.
Relacja s. Assumpty: Dobre śniadanie wśród dobrych ludzi i wychodzimy wspólnie na Eucharystię podczas której szczególnie dziękuję Bogu za tę Rodzinę. Siedzimy razem. Msza święta w spokoju, z krótkim rozważaniem Słowa. Staram się przyjąć Komunię Świętą z jak największą miłością. Dziś wynagradzamy naszą droga za zbeszczeszczenie Najświętszego Sakramentu w Lasówce. Ksiądz Proboszcz wita nas i zachęca by powiedzieć kilka zdań o pielgrzymce. Chętnie z tego korzystamy. S.Bernadetta również zachęca do udziału w pielgrzymowaniu duchowym. Ksiądz Proboszcz udziela nam specjalnego błogosławieństwa na drogę. Kilka osób wpisuje swoje intencje. Pani Urszula daje nam cały, duży bochenek chleba- upieczony przez męża. Z wdzięcznością przyjmujemy, choć to dodatkowe 1,5 kg
Przeczuwamy, że ten chleb nie jest dla nas, ale trzeba go wziąć. Ruszamy w drogę już po 10.00. Ku wielkiej radości odprowadza nas Gabriel- ulubieniec Matki Bożej ze swoim Tatusiem.
Cd. relacji s. Bernadetta:
Droga stroma. 4 km nieustannie pod górę. Zatrzymuje się samochód. Życzliwi ludzie chcą nas podwieźć. Dziękujemy serdecznie, tłumacząc się, że to pielgrzymka. Góra jest taka stroma, że pan 3 razy rusza bezskutecznie. Auto zjeżdża w dół. W końcu przy czwartej próbie pomalutku pnie się wzwyż. Błogosławię tych ludzi na dalszą drogę. Upał daje się we znaki. Chce się pić. Ale nie możemy sobie pozwolić, by od razu zużyć cały zapas wody (zresztą niezbyt wielki), bo dokoła tylko połamany las...
Za jakiś czas zatrzymuje się leśniczy. Chyba już 2 razy nas mijał. Tym razem staje. Pyta, dokąd idziemy i czy czegoś nam potrzeba. A my właśnie zastanawiałyśmy się, jak daleko jest jakiś sklep. Odpowiedź nie jest pocieszająca, jednak leśniczy dostrzega nasze zakłopotanie i daje nam butelkę wody. Wypijamy ją na pół zaraz za kolejnym zakrętem.
"Niech Bóg da mu niebo za te butelkę wody"- wypowiadam modlitwę. Obie czujemy się dużo lepiej. Z wdzięcznością ruszamy dalej. Dziś sporo kilometrów, jednak trzeba często robić postoje, bo upał... Dziś dużo idziemy w ciszy. Taka droga...
W zajeździe, który był dziś de facto zamknięty, właścicielka daje nam zimne napoje z lodówki. A w sumie to za jej przyzwoleniem same je bierzemy, bo pani bardzo źle się czuje. Nie jest w stanie nawet wstać z kanapy. Gdy chcemy zapłacić, mówi, że to w prezencie. Tu zostaje chleb. Obie czujemy, że tak ma być. Pani przyjmuje go z wielką radością. Rozmawiamy z nią chwilę. Opowiadamy o pielgrzymce i wyrażamy zachwyt nad pięknem tej okolicy. Pani z żalem mówi: "Tak, jest pięknie. Kiedyś ta wioska nazywała się Dolina Maryi, ale po wojnie zmieniono nazwę i został Niemojów. Szkoda."
Brzęczą mi w uszach słowa: Dolina Maryi... Więc dlatego tędy... Ona prowadzi nas swoimi drogami... To nie jest przypadek.
Szlak cudowny, choć wymagający (szczególnie ze względu na temperaturę), ale czujemy się pod płaszczem Mamy. Kiedy już prawie brakuje nam wody, przychodzimy do jakiegoś niewielkiego kurortu z jeszcze mniejszym sklepikiem. Jest wody pod dostatkiem. Na miejsce docieramy tuż po 19:00. W kościele modlimy się różaniec wynagradzając. Cieszy nas obecność jednej z parafianek, która właśnie otworzyła nam kościół. Kiedy dowiedziała się, że dziś idąc wynagradzałyśmy, powiedziała, że w takim razie daje nocleg za darmo.
S. Assumpta chętnie korzysta. Ja z bólem serca dziś muszę zakończyć drogę. Czas wracać do obowiązków. Przyjeżdża po mnie mama i przywozi nam pyszny, ciepły obiad. Kochana jest... Tyle dziś dobra... Wszystko na większą chwałę Boga!
31.07.2018r.Międzygórze- Międzylesie. Rano przed Eucharystią cisza w Kościele, która tak prosto mówi, że tu jesteś kochany. W ołtarzu głównym Święty Józef z Dzieciątkiem daje o tym świadectwo. Eucharystia. Ksiądz Franciszek - Misjonarz Krwi Chrystusa - wprowadza nas w to wielkie Misterium, wybiera czytania ze wspomnienia św.Ignacego Loyoli. W Ewangelii mocno wybrzmiewa:"Kto nie bierze swego krzyża a idzie za Mną, nie może być moim uczniem." Komunia Święta pod dwiema postaciami. Bóg porusza moje serce i umacnia wiarę. Ksiądz zabiera nas na śniadanie. W tym domu, przy stole dzieje się komunia. Otrzymałyśmy nie tylko nocleg i posiłek, ale także wielkie dobra duchowe. Na koniec ksiądz udziela nam błogosławieństwa na drogę i całuje pielgrzymkowy krzyż.
Droga nie była dziś długa, bo zaledwie 18 km, ale nie była też łatwa. Pokonywanie kilometrów jest łatwiejsze od pokonywania własnych słabości i wad. Panie Jezu Chryste, Synu Boga Żywego zmiłuj się nad nami. Piękne krajobrazy i widok żniwiarzy. Do Międzylesia docieramy po 15.00. Wychodzi po nas Pan Władysław i zaprasza do swego domu. Przed wejściem czytamy napis, że w tym domu panuje radość, miłość i szczęście, a po przekroczeniu drzwi bardzo szybko dostrzegamy, że tak jest naprawdę. Przeżywam kontynuację tego, czego doświadczyłam na Eucharystii. Roczny Gabriel podbiega do wystawionej ikony Matki Bożej, zdejmuje Ją sprawnie ze stojaczka i czule całuje. Mam wrażenie, że On głęboko spotyka się z Maryją, a my w tej chwili tylko trochę w tym wydarzeniu uczestniczymy. Po kilku minutach podbiega i wyciąga malutkie rączki do naszego pielgrzymkowego Krzyża. Kiedy Mama Go podnosi, obejmuje rączkami krzyż i składa czuły pocałunek w taki sam sposób jak dziś rano kapłan błgoslawiący nam na drogę. Ewangelia mówi, "Kto nie bierze swego krzyża..." Gabrielek pokazał mi w jaki sposób mam brać ten krzyż. Prostota i Miłość. "Jeśli się nie staniecie jak dzieci.." .Pani Agnieszka częstuje nas wyśmienitym obiadem, kawa, ciasto pieczone przez Asię i ciasto robione przez Madzię.Otrzymujemy wszystko, o czym może zamarzyć pielgrzym. Posiłek, mycie, pranie, odpoczynek i piękne spotkanie. W tym domu oddycha się Miłością. Maryja uczyniła tutaj już bardzo wiele, ale nie przez przypadek wybrała ten dom na drodze swojej wędrówki. Wspólna modlitwa, a później Maryja wędruje do górnej części domu na rodzinne spotkanie. Wielkie rzeczy nam Pan uczynił.
Subskrybuj:
Posty (Atom)
09.05.2020 Maryniec – Złotów
Rano jesteśmy na Mszy św. w Złotowie, po której Justyna odwozi mnie z powrotem na trasę. W uszach piękny śpiew ptaków i Słowa Jezusa: „Fi...
-
Rano jesteśmy na Mszy św. w Złotowie, po której Justyna odwozi mnie z powrotem na trasę. W uszach piękny śpiew ptaków i Słowa Jezusa: „Fi...
-
07.05.2020 Oborniki- Chodzież Zregenerowane, nakarmione i obdarzone miłością idziemy na Eucharystię do kościoła świętego Józefa. Józef już o...
-
06.05.2020 Poznań- Oborniki. Doswiadczywszy dobroci i miłości ludzkiej, po krótkiej modlitwie, ruszamy w drogę. Bóg przychodzi z wielką łask...

















































