Nieustanna Pielgrzymka Zawierzenia - Pielgrzymka stałego zawierzania Niepokalanemu Sercu Maryi Polski i świata poprzez nieustanną "modlitwę nogami" - cichą ofiarę trudu i pokornego trwania w dziękczynieniu.
wtorek, 17 lipca 2018
08.07.2018 r. Peregrynacja w Jastrzębiu
W dniu 8 lipca 2018 w godzinach wieczornych Matka Boża Cierpliwie Słuchająca przyszła z Adamem do naszego domu. Jesteśmy bardzo szczęśliwi z Takiej wizyty.
Matkę Rokitniańską, poznałam 30 lat temu na rekolekcjach młodzieżowych kobiet. Kilka lat temu, moje dzieci, a także czasami ja, braliśmy udział w Pieszych pielgrzymkach z Żar do Rokitna. W trudnym dla nas momencie Matka Cierpliwie Słuchająca otoczyła nas swoją opieką i wysłuchała naszych próśb,także tym bardziej czujemy się wyróżnieni, że chciała Nas odwiedzić. Mamy wiele intencji, ale także mamy za co dziękować. Dlatego dziękujemy Ci Matko ,że do Nas przybyłas. Pomyślałam, że skoro Matka Nas kiedyś wysłuchała i skoro do Nas przyszła na dłużej, to musimy pozwolić innym, aby także mogli poprosić o łaski. w związku z tym Maryja odwiedzi Rodziny, które chcą z nią porozmawiać.
7/8.07.2018 ŻYWIEC - BIELSKO BIAŁA - JASTRZĘBIE ZDRÓJ.
Relacja Adama: Przyszedł czas na relację z mojego bardzo intensywnego (duchowo i fizycznie) weekendowego pielgrzymowania z Maryją.
Z uwagi na obowiązki służbowe nie miałem możliwości nacieszyć się długo pobytem z Matką Bożą, ale i tak jestem niesamowicie szczęśliwy, że to akurat mnie wybrała do wspólnej drogi przez część naszej Ojczyzny.
Drogę podzieliłem na dwa odcinki: w sobotę krótszy z Żywca do Bielska-Białej, a następnie w niedzielę "troszkę" dłuższy z Bielska-Białej do Jastrzębia Zdroju.
Pielgrzymkę rozpocząłem od przemiłej wizyty u Sióstr Serafitek w Żywcu, gdzie czekała na mnie Maryja z Kasią, która pielgrzymowała z nią z Zakopanego wraz z Gosią.
Tak serdecznego przyjęcia się nie spodziewałem, bo przecież jeszcze nawet jednego metra nie przeszedłem z Maryją w tej pielgrzymce, a na dodatek byłem zupełnie obcym człowiekiem :).
Obawy przed drogą miałem bardzo duże (bo "sam", bo nieznane drogi, bo cel odległy, bo... - tych "bo" było mnóstwo), jednak gdy tylko ruszyłem w drogę wszystkie obawy odeszły w cień.
Miałem ważny cel, intencje swoje oraz innych i na nich skupiłem swe myśli oraz modlitwy.
Ze względu na to, że trasa z Żywca do Bielska nie jest jakoś strasznie długa, "zaplanowałem" Maryi drogę przez Sanktuarium Matki Bożej Królowej Polski w Szczyrku na Górce, a następnie górami przez Klimczok i Szyndzielnię do Bielska.
Planowałem, że postoje będę robił przy każdym z kościołów, które spotkam na trasie i pierwszy miał być Łodygowicach, jednak idąc drogą zobaczyłem w oddali kościół w Pietrzykowicach i poczułem, że muszę do niego podejść.
Jest on oddalony od trasy o około 2km pod górkę i co prawda w kierunku Szczyrku, ale nie sprawdziłem nawet czy jest tam jakaś droga, którą można się tam przedostać. Stwierdziłem, że odwiedzę tą parafię i wrócę na pierwotnie planowaną trasę (w końcu to tylko 4km więcej, a i tak mam łatwiejszy odcinek na dziś :) ).
Kościół niestety był zamknięty, ale otoczenie bardzo ładnie zagospodarowane więc usiedliśmy z Maryją przy kapliczce ukształtowanej na miniaturowy Giewont (Matka Boża Cierpliwie Słuchająca była na Giewoncie parę dni wcześniej, ale ja niestety nie).
Odszukałem księdza proboszcza (co jak się w kolejnych kościołach okazało nie jest takie proste w sobotnie przed i popołudnie), który wpisał się do księgi pamiątkowej i udzielił mi wskazówek dotyczących Beskidzkiego Szlaku św. Jakuba prowadzącego do Szczyrku (tak, właśnie tym sposobem się okazało, że drogą którą sobie ustaliłem nie była drogą, którą chce iść ze mną Maryja - skierowała mnie na inną drogę, więc od tej pory trzymałem się znaczków "muszli na błękitnym tle", które są jego symbolami).
Minąłem kilka miejscowości, jak pisałem wcześniej ciężko było spotkać jakiegoś księdza (napotkani ludzie w każdej z parafii - ogrodnik, kościelny, pani kucharka - informowali mnie przy każdym z kościołów, że ksiądz przyjedzie dopiero na ślub zazwyczaj na godzinę 14:00 lub 15:00).
Około godziny 14:00 dotarłem do Szczyrku do Sanktuarium św. Jakuba - jak się okazało to też była niezbyt dobra godzina, bo zastałem księdza ale... ma zaraz prowadzić ślub :). Pozdrowiłem Młodą Parę czekającą już na wejście do kościoła i ruszyłem dalej.
Czekało mnie strome podejście do sanktuarium Matki Bożej na Górce, umilone przerwami na malinki i poziomki - tutaj również pora nie była sprzyjająca, bo... śluby :) Jeden się kończył drugi zaczynał - zrobiłem sobie postój na uzupełnienie wody ze źródełka i obserwując szczęśliwych młodych chwilę nacieszyłem się ich szczęściem.
Dalsza droga już prowadziła przez góry, a góry jak to góry - ciężko, ale pięknie. Na szczycie Klimczoka zrobiliśmy sobie dłuższy postój i pierwszy raz na tej pielgrzymce miałem dłuższą spokojną chwilę na porozmawianie twarzą w twarz z Maryją.
Następnie przez Szyndzielnię do Bielska droga już miała być tylko "z górki", jak się później okazało, tutaj również Maryja chciała pójść inną drogą i w czasie odmawiania różańca minąłem zejście ze szlaku więc pozostało mi kierowanie się szlakiem do zapory w Wapienicy.
Są to już "dobrze" mi znane tereny i starając się uniknąć stromego wzniesienia, trafiłem na dwa razy dłuższe i stromsze ;)
Po zejściu z gór czekała już na mnie żona z córeczką, a po chwili dojechali rodzice z najmłodszym bratem. Droga do domu przebiegła już spokojnie, a gościna Maryi pod swoim dachem była niesamowitym przeżyciem.
Następnego dnia z samego rana udałem się do swojej parafii na poranną Mszę Św. - pierwszy raz tak emocjonalnie przeżyłem Mszę Św., a na Ewangelii ciężko było powstrzymać emocje - całą mszę miałem ją przy sobie.
Pomodliłem się za parafię oraz księży i ruszyłem z córką w kierunku Skoczowa. Po drodze zostaliśmy bardzo miło przyjęci przez mojego szwagra z rodziną w Jasienicy i po wspólnej modlitwie ruszyłem dalej.
Na drugi dzień pomimo dużej odległości do przejścia wybrałem wariant dłuższy o parę kilometrów, ale chciałem zabrać Maryję w Skoczowie na Kaplicówkę gdzie znajduje się Krzyż Papieski.
Po sobotnich doświadczeniach z nieobecnością księży na parafiach, byłem pewien, że w niedzielę będzie inaczej i do pielgrzymkowej księgi pamiątkowej uda mi się zebrać więcej wpisów. Nic bardziej mylnego :) - poza mszami porannymi i wieczorną księża też mają sporo obowiązków i zajęć (odpust w innej parafii, wycieczka z młodzieżą itp.) - przez cały dzień poza moją parafią "znalazłem" tylko jednego księdza w Kończycach i to tylko i wyłącznie dzięki uprzejmości jednej z parafianek, która akurat wiedziała gdzie przebywa :)
Szlak był długi i wymagający, a pogoda pomimo prognoz była słoneczna jak w sobotę. Na jednym z podejść słońce tak mocno mi przyświeciło w oczy, że żałowałem iż nie zabrałem przyciemnianych okularów... i tu zagadka: co robi pielgrzym gdy zapomni okularów?
odpowiedź jest zaskakująca również dla mnie - znajduje okulary na poboczu drogi jeszcze na tym samym wzniesieniu, a następnie modli się za osobę która je zgubiła :)
Ze względu na upał nie spotkałem wielu ludzi, ale dziękuję Bogu za tych których spotkałem.
Do Jastrzębia dotarłem tuż przed godziną 21:00 i mogłem przekazać ikonę w ręce pani Marzeny (dziękuję za serdeczne przyjęcie o tak późnej porze), jestem pewien zaopiekuje się nią na pewno jeszcze lepiej niż ja.
Jak się okazało, Maryja potrzebuje jej, a Ona Maryi - cieszę się, że te dni Maryja spędzi akurat u niej.
Zmęczony, ale z radością w sercu wróciłem do domu.
Jeżeli czytasz to i zastanawiałeś się czy nie dołączyć do Nieustannej Pielgrzymki Zawierzenia, ale masz obawy czy dasz radę, czy to dla Ciebie - mogę Ci zagwarantować, że każdy z Pielgrzymów ma takie obawy, ale Maryja szybko dodaje sił i odwagi - wystarczy zaufać.
Ciężko ruszyć w drogę, ale później jeszcze ciężej pożegnać Maryję i wrócić do normalnych zajęć.
sobota, 7 lipca 2018
Gosia i Kasia, ktore pielgrzymowały z Zakopanego do Żywca dzis w klasztorze Siostr Felicjanek przekazaly ikonę Pani Cierpliwie Słuchającej Adamowi. Adam pisze rano:"Z pielgrzymim błogosławieństwem. Proszę o modlitwę. Matka Boża rusza w intensywną drogę przez Sanktuarium MB Królowej Polski w Szczyrku na Górce, a następnie górami przez Klimczok i Szyndzielnię do Bielska, by zagoscić w moim domu."
poniedziałek, 2 lipca 2018
02.07.2018 r. Relacja Kasi Sobczyk
Chciałabym rozradowac serca wasze dzisiejszym faktem jak Bóg działa w naszych sercach i sercach ludzi. Proszę, jeśli czytasz i widzisz słowo "Bóg"-nie przerywaj. Dziś wyruszyłam z koleżanką Gosia, mieszkająca w Łodzi z Kościeliska pod Zakopanem w Nieustannej Pielgrzymce Zawierzenia. Wedrujemy z Matką Boża Cierpliwie Słuchająca do Żywca. Dzis pokonane 31 km. Przed nami ponad 60 km. Omadlamy osoby, które chcą nam zaufać i przekazać swoje intencje w modlitwie Najświętszej Matce. Dziś w Ewangelii uslyszelismy, że lisy mają swe nory a Syn Boży nie ma gdzie głowy położyć. Tak się dziś w naszym pielgrzymowaniu wydarzyło. Najpierw pęcherze, przez które opoznialam nasza wędrówkę, następnie chwała Bogu za "zindyce" ( mleko z owcy skwaszone) bacy Stanisławowi, szlak papieski. To opóźnienie dało szansę by zawierzając się Maryi szukać noclegu po domostwach. Muszę napisać że zdajemy się na opatrzność Boża podczas pielgrzymowania i nie mieliśmy ustalonego noclegu. Bylo już pozno, blisko 21, gdy podjelismy decyzje, że dojdziemy jeszcze 5 km do miejscowości i tam podzwonimy czy ktoś nas przenocuje. Okazało się, że z powodu wakacji nie będzie dziś możliwości z noclegiem. No dobrze, zawierzamy się Maryi i albo śpimy pod gołym niebem albo pytamy po domostwach w sprawie gosciny. Koniec końców przez dobrych ludzi z Piekielnika zostaliśmy przetransportowani na nocleg by następnego dnia wrócić i uczestniczyć we Mszy Swietej. Nie dosc, że nas zawieźli to opłacili nasz nocleg. Odpowiedź jest jedna: warto ufać i zawierzyć swą drogę Maryi!
niedziela, 1 lipca 2018
30.06.2018 r. Zakopane Koscielisko - Giewont. Nieustanna Pielgrzymka Zawierzenia dotarła do Krzyża na Giewoncie kończąc odcinek pionowej belki Krzyża przez Polskę. Na ostatni etap dołączyli Milena i Kamil wraz ze swoimi córkami Noemi i Blanką. Wczesnym rankiem dotarły także Gosia i Kasia, które będą kontynuowały drogę. Idzie również Halina Olejniczak po raz kolejny goszcząca pielgrzymów w swoim domu. Mimo mgły i chłodu ruszamy pod Krzyż na Giewoncie. Wracamy do słów św. Jana Pawła II
"Trzeba, ażeby cała Polska, od Bałtyku aż po Tatry, patrząc w strone krzyża na Giewoncie, słyszała i powiedziała: "Sursum corda" - "W górę serca". Poprzez krzyż człowiek zobaczył na nowo perspektywę swego losu, swego na ziemi bytowania.
Zobaczył, jak bardzo umiłował go Bóg,
...jak wielka jest jego wartość." Drogę rozpoczynamy modlitwą różańcową. Dzieci idą bardzo dzielnie, Tato przypomina im w drodze o ważnej misji wniesienia Matki Bożej na szczyt. Wspólnota drogi... wzajemna pomoc, dobre słowo i wszyscy osiągamy cel. Pod Krzyzem na Giewoncie S. Assumpta, Irek, Blanke, Noemi, Milena, Kamil przekazują z modlitwą Ikonę Matki Bożej Cierpliwie Słuchającej Gosi, Kasi i Halinie.
29.06.2018 r. Sanktuarium Maryjne Ludźmierz - Sanktuarium Matki Bożej Fatimskiej na Krzeptówkach w Zakopanem
Dzień rozpoczęliśmy wspólną Eucharystią w Ludźmierzu. Po Mszy św. O. Grzegorz i Seweryn zakończyli pielgrzymowanie, a mnie i Irka s. Danuta zaprosiła na śniadanie. Wielkie serce okazała nam Siostra Danuta w tych dniach. Przed wyjściem udaliśmy się jeszcze na dróżki różańcowe i podjęliśmy decyzję o przejściu przez Bramę Wiary. Tu z patronem naszej pielgrzymki - św. Janem Pawłem II rozpoczęliśmy modlitwę różańcową. Wszystkie części z rozważaniami biblijnymi prowadził Irek. W rozważaniu tych tajemnic bardzo wyraźnie dostrzegamy nasze życie. Przechodzimy przez nie z Maryją stawiając kroki po górzystych drogach. Co jakiś czas chmury i mgła ustępują, byśmy mogli uwielbiać Boga w pięknie stworzeń. Doświadczamy znowu dobra. Pan Darek robi nam w sklepie super kawę. Bardzo budująca i umacniająca nas rozmowa. Duch Święty działa pośród nas. Zatrzymujemy się w najwyżej położnej miejscowości w Polsce - Ząb zanurzając w Bożym Miłosierdziu wszystkie powierzone nam intencje. Na Gubałówka chodzimy w wielkiej mgle. Widoczność na pół metra, a Irek w tych okolicznościach dostrzega w sobie podobieństwo do św. Pawła. Wychodzi nam na przeciw Halina Olejniczak. Radość spotkania. Do Sanktuarium Matki Bożej docieramy w dużym bólu i wzruszeniu. Tobie Maryjo Zawierzamy.
czwartek, 28 czerwca 2018
28.06.2018r. Sp
ytkowice - Sanktuarium Maryjne Ludźmierz
Poranna Msza św. przy łóżku chorej mamy Pani Małgorzaty, która przyjęła nas pod swój dach. Obecność Chrystusa w Eucharystii, w Chorej i we wspólnocie. Pojawiają się łzy. A ja po trzech krokach zastanawiam się, czy nie powinniśmy pomóc. Po kilku kilometrach zatrzymuje się obok nas ks. Marek, który dał nam goscinę w Makowie. Umacnia nas w drodze słodyczami i picie. Wdzięczność. Kroki, modlitwa, oddech w rytmie różańca. Pada deszcz. Nogi i całe ciało odczuwa, że idziemy Krzyżem. Intencja. Wiemy, że warto. Docieramy do Gazdziny Podhala w Ludźmierzu. Uśmiech Maryi jest taki dobry. Siostra Urszulanka zabiera nas na kolację. Bracia z przejęciem zapoznają Siostrę ze Wspólnotą Pielgrzymów Miłosierdzia. Towarzystwo Maryi wciąż zachęca nas do zjednoczenia z Chrystusem.
środa, 27 czerwca 2018
27.06.2018 r. Maków Podhalański- Spytkowice
27.06.2018r. Maków Podhalański- Spytkowice.
Wiele dobra od Sióstr Felicjanek i Księdza Marka. Rano Eucharystia u Królowej Rodzin. Zawierzamy Jej wszystkie intencje. Wypoczęci, najedzeni, ruszamy do przodu. Irek cieszy się, że jego cudowne ręce naprawily kończyny Seweryna. Po kilku kilometrach spotykamy kobietę, która najpierw nieśmiało w drodze poleca nam swoje intencje, a za chwilę zaprasza nas na kawę. Piękne spotkanie z Rodziną. Kobieta opowiada o swojej chorobie i łasce Bożej dzięki której chodzi. Pokazuje z radością zdjęcie męża z czasów dzieciństwa z Karolem Wojtyłą 😀 . Ojciec Grzegorz robi krótkie wprowadzenie po którym Seweryn i Irek dają świadectwo. Okazuje się, że Państwo rozpoznają ich, bo przecież Gosc Niedzielny opowiadał te wielkie dzieła Boże. Dużo radości i umocnienia. Irkowi szklą się oczy. Po wyjsciu rozmawiamy z Irkiem o naszej drodze maluczkich. Na tym odcinku idzie mi się dość trudno. Plecak rani ciało. Idziemy ruchliwą droga, często z wąskim poboczem. Pędzące tiry powodują zachwianie mojej równowagi. Chciało by się jakoś głębiej modlic tym różańcem, a tu po prostu walka o każdy krok. Pamiętam o intencji pielgrzymki i powierzonych nam intencjach. Wszyscy pamiętamy, a o. Grzegorz kładzie je codziennie na ołtarzu podczas Eucharystii. Ból powoli staje się modlitwą. Bracia też idą w bólu i trudzie. Zdrowas Mario..... Dochodzimy do Jordanowa. Seweryn musi załatwić ważne sprawy i doświadcza wielkiej ludzkiej życzliwości. Ja z kolei odnawiam swoje osobiste Zawierzenie Matce Bożej w Kościele Matki Bożej Trudnego Zawierzenia. Bardzo ważny czas. Dalej droga w deszczu. Trudno znaleźć nocleg. Wreszcie docieramy do Spytkowic, gdzie dobra kobieta udziela nam schronienia. Ewangelia mówi, że po owocach można nas rozpoznać....
26.06.2018 r. Kalwaria Zebrzydowska- Maków Podhalański
26.06.2018 r. Sanktuarium Pasyjno-Maryjne w Kalwarii Zebrzydowskiej - Maków Podhalański Sanktuarium Matki Bożej Opiekunki i Królowej Rodzin.
Każdego dnia Maryja pozwala mi odkrywać Jej Serce. Dziś pokazuje nam Siebie zatroskaną o Rodzinę. Każdy z nas niesie intencje swojej Rodziny, ale dziś w sposób szczególny dziękujemy Matce Bożej za małżeństwo Seweryna i Dorotki w ich rocznicę ślubu. O. Grzegorz odprawia w ich intencji Mszę Świętą rano w Bazylice w Kalwarii Zebrzydowskiej. Droga bardzo piękna, ale duze duże wzniesienia pokonujemy z trudem. Każdy z nas doświadcza dużego bólu. Wąska jest droga jak mowi dziś Jezus. Czasem widząc przed sobą kolejne wzniesienie wolaloby się by to nie była ta droga, ale jest. Idziemy.... Różaniec... Wczoraj czytałam intencje powierzone naszej pielgrzymce. Niosę je nie tylko zapisane w zeszycie w plecaku. Czuje ich wagę nie tylko fizycznie. Zawierzam Maryi. Dziękuję Bogu za łaskę tego odcinka i za Braci, z którymi idę. Do Makowa schodzę z dużym bólem. Chce zdjąć jak najszybciej plecak... Wchodzimy do Sanktuarium. Miłość. Na plebanii serdecznie przyjmuje nas Ksiądz Marek. Woda, kolacja- dobroć. Chłopaki zostaja tutaj, a Siostra Serafitka proponuje mi odpoczynek w ich klasztorze, z czego bardzo chętnie korzystam. Siostry muszą dobrze wiedzieć jak wygląda pielgrzymowanie, bo otrzymuje wszysko, czego pielgrzymowi potrzeba. Mam łaskę uczestniczenia w Mszy św. prymicyjnej Księdza Michała. Ksiądz Marek jedzie kawał drogi, by kupić mi ładowarkę. Dobroć! Tyle dobroci jednego dnia. Ikona Matki Bożej dziś adorowana w kaplicy sióstr... W sercu odmawiam moją koronkę: Matko Cierpliwie Słuchająca naucz mnie słuchać bicia Serca Twojego Syna.
poniedziałek, 25 czerwca 2018
25.06.2018 r. Wadowice- Sanktuarium Pasyjno-Maryjne w Kalwarii Zebrzydowskiej
Poranek pełen łask. Wiele dobra otrzymaliśmy od kobiety u której nocowalismy, ale i Ją Pan Bóg dotknął wielką laską w sakramencie Miłosierdzia i Eucharystii, która o. Grzegorz M. Piórkowski sprawował w Jej intencjach. Nie ma przypadków na drogach Pana, zwłaszcza, gdy prowadzi Maryja. Dziś z Wadowic szliśmy po śladach św. Jana Pawła Il - patrona naszej poelgrzymki. Jak sam mowil, często przybywał tu jako chłopiec, młodzieniec, kapłan, biskup, kardynał i z wielką miłością przybył tu dwukrotnie jako papież. Mówil: "Zawsze, kiedy tu przychodziłem, miałem świadomość, że zanurzam się w tym rezerwuarze wiary, nadziei i miłości, które naniosły na te wzgórza, na to sanktuarium całe pokolenia Ludu Bożego ziemi, z której pochodzę, i że ja z tego skarbca czerpię. Nawet niewiele dając z siebie, czerpię... I zawsze też miałem świadomość, że owe tajemnice Jezusa i Maryi, które tu rozważamy, modląc się za żywych lub umarłych są istotnie niezgłębione..."
„Ile razy doświadczałem tego, że Matka Bożego Syna zwraca swe miłosierne oczy ku troskom człowieka strapionego i wyprasza łaskę takiego rozwiązania trudnych spraw, że w swej niemocy zdumiewa się on potęgą i mądrością Bożej Opatrzności.”
Droga nie długa, ale dziś dla nas trudna. Wyznaczając krokami znak krzyża przez Polskę, doświadczamy go również w naszym ciele i głębi duszy. Maryjo! Tobie zawierzamy Polskę, cały świat i nas samych. Zawierzamy wszystkich, którzy proszą nas o modlitwę.
Dróżki Matki Bożej... śpiew ptaków, zieleń łąk, strumyki, kapliczki, ktore wprowadzaja nas w przestrzeń Miłosierdzia . Jej dróżki przeplatają się z Dróżkami Pana Jezusa. Idąc z Nią, zawsze idziemy tam, gdzie jest Syn.
"Krzyż jest pojęciem wspólnym dla tego co nieproszone zjawia się w naszym życiu, co pozostaje, gdy uczyniliśmy wszystko, by oddalić nędzę, chorobę, cierpienia i udręki wszelkiego rodzaju. To, co mimo to zostaje, to Krzyż." św. Edyta Stein
Dziś doświadczaliśmy prawdziwej Kalwarii ale i też Szymona z Cyreny w drugim człowieku.
niedziela, 24 czerwca 2018
24.06.2018 r. Spotkaliśmy się u Mamusi na Jasnej Górze. Jak dobrze nam tu być. O godz. 11.00 w kaplicy cudownego obrazu O. Grzegorz odprawił Eucharystie w intencji pielgrzymek Krzyżem przez Polskę i przez Amerykę. Wielka łaska. I dzisiejsze Słowo Boże... Bardzo głęboko do nas przemawia i pociąga. Z Jasnej Góry pojechaliśmy do Wadowic. Ola z Markiem przekazali nam ikonę Matki Bożej przy chrzcielnicy, przy której był ochrzczony patron naszej pielgrzymki św. Jan Paweł II. Wędrujemy z nim, który bez reszty zawierzyl Maryi.
Subskrybuj:
Posty (Atom)
09.05.2020 Maryniec – Złotów
Rano jesteśmy na Mszy św. w Złotowie, po której Justyna odwozi mnie z powrotem na trasę. W uszach piękny śpiew ptaków i Słowa Jezusa: „Fi...
-
Rano jesteśmy na Mszy św. w Złotowie, po której Justyna odwozi mnie z powrotem na trasę. W uszach piękny śpiew ptaków i Słowa Jezusa: „Fi...
-
07.05.2020 Oborniki- Chodzież Zregenerowane, nakarmione i obdarzone miłością idziemy na Eucharystię do kościoła świętego Józefa. Józef już o...
-
06.05.2020 Poznań- Oborniki. Doswiadczywszy dobroci i miłości ludzkiej, po krótkiej modlitwie, ruszamy w drogę. Bóg przychodzi z wielką łask...















































