Nieustanna Pielgrzymka Zawierzenia - Pielgrzymka stałego zawierzania Niepokalanemu Sercu Maryi Polski i świata poprzez nieustanną "modlitwę nogami" - cichą ofiarę trudu i pokornego trwania w dziękczynieniu.
poniedziałek, 15 kwietnia 2019
08.10.2018 r. Niepokalanów—Rokitno
Poniedziałek. Rano poszedłem z Leszkiem do Bazyliki odebrać ikonę. Leszek pobłogosławił mnie na drogę i ruszyłem w stronę Warszawy. Doszedłem do Błoni, gdzie zjadłem obiad i pomaszerowałem w kierunku Rokitna. Do tej pory nie wiedziałem, że oprócz tej koło Gorzowa, z której niosę ikonę, jest jeszcze jedna taka miejscowość. Po drodze rozmawiałem z bratem Grześkiem, który załatwił mi nocleg u księdza w Rokitnie. Kiedy przyszedłem niedługo potem była Msza św. i różaniec, więc zostałem. (Marek)
07.10.2018 r. MATKI BOŻEJ RÓŻAŃCOWEJ
Niedziela. To Dzień odpoczynku i święto Tej, Której w tej pielgrzymce polecamy i zawierzamy siebie, Polskę i świat. Marek, mój brat, który szedł ze mną dwa dni, dziś musi wracać do domu i po Mszy odwozimy go na dworzec kolejowy razem z Leszkiem. Dziś jest dla nas bardzo ważny dzień, ponieważ oprócz tego, że jest to święto w kalendarzu liturgii, to tego dnia USA i Kanada oraz Meksyk, a także jak słyszałem kilka krajów z Ameryki Południowej będą o 22:00 odmawiać różaniec, więc z Leszkiem także czekaliśmy, aby się dołączyć do tej inicjatywy. Tam w Stanach o tej godzinie jest 15:00 czyli godzina Miłosierdzia. Przed 22:00 zeszliśmy z Leszkiem do kaplicy i odmówiliśmy koronkę oraz tajemnice chwalebne. To był również dobry dzień. (Marek)
06.10.2018r. Rybno - Niepokalanów
W sobotę wyruszyłem z Markiem moim przyjacielem, który jest ociemniały i który ma mi towarzyszyć dwa dni w tej drodze. Szliśmy odmawiając różaniec, czując Ducha Świętego, ale czułem też ogromną odpowiedzialność za niewiadomego kolegę, który kroczył ze mną. Łączyła nas wspólna modlitwa i laska, którą trzymaliśmy obaj. Ta droga miała głębszy wymiar. To dla mnie stawanie w prawdzie i obnażanie moich słabości i wad. Ta droga uczy mnie i prowadzi do istoty sensu życia i samego Boga. Tu z Markiem nie mogę pędzić, by nabijać kilometry, ale aby służyć w drodze drugiemu i to hamuje moje popędy i czyni mnie bardziej ludzkim. Uczy mnie dziękować za zdrowie i uzdalnia do służenia w tym dziękczynieniu. Uczy być tu i teraz, bo Bóg Jest teraz i to Jest ta istota. Cały czas dostrzegam w sobie egoizm i egocentryzm, który sprawia, że chcę być w środku wydarzeń. Ale Bóg mówi poprzez osoby, wydarzenia - idź z tyłu i służ. To jest wielkość Boga w którego wierzę. Jest cichy i pokorny. A teraz Panie dziękuję Tobie za tą drogę, za Marka, za Leszka, który w cieniu służy nam, za darczyńców, za Pielgrzymów Miłosierdzia Bożego. Za świadomość moich ograniczeń i za Twoją Miłość, która wypływa z Twojego Serca na Krzyżu, który niesiemy, my których świat odrzucił, a Ty nas podniosłeś i tchnąłeś w nas życie i posłałeś do głoszenia Twojego Miłosierdzia. (Marek Sidło)
05.10.2018 r. Laguszewo—Rybno
Dziś wyszedłem z przyjacielem Markiem z Laguszewa i doszliśmy do Rybna do domu zakonnego, w którym mieszkają siostry, które chcą żyć według zaleceń siostry Faustyny. W kapliczce znalazła miejsce ikona Maryi, która nam towarzyszy w pielgrzymce. O 15-stej była msza, później wspólne modlitwy i opowiadaliśmy o pielgrzymce siostrom i księżom. Obiecaliśmy się za siebie modlić i ruszyłem w drogę, przechodząc kilka kilometrów za Rybno skąd zabrał mnie Leszek, gdyż było już ciemno. To był dobry dzień. (Marek)
04.10.2018 r. –10 km Łowicz—Laguszewo
Dziś wyszedłem z miejsca, w którym wczoraj zakończyłem pielgrzymkę - to jest 10 km przed Łowiczem. Kiedy przeszedłem kilka kilometrów zaczepił mnie mężczyzna, który chciał się dowiedzieć co mnie skłoniło do tego by tak wędrować z krzyżem, udzieliłem mu wszelkich informacji dotyczących pielgrzymki i wymieniliśmy się numerami. Szedłem dalej, czując na plecach silny wiatr, który mnie pchał do przodu i radość z odmawiania modlitwy różańcowej. Dziś skończyłem szybciej, bo dołącza do mnie Marek- mój niewidomy przyjaciel, który będzie szedł ze mną dwa dni. To był piękny dzień. (Marek)
02.10.2018 r. Świnice Warckie—Tum—Góra św. Małgorzaty
Wyszedłem ze Świnic Warskich, szedłem 30 kilometrów odmawiając niespełna trzy różańce, bo brakło mi jednej części. I kiedy weszliśmy z Leszkiem do Kościoła, w którym to ustawiliśmy ikonę, a był to Kościół w Tumie—archikolegiata. Świątynia mająca prawie 1000 lat na terenach ,gdzie powstawała kolebka chrześcijaństwa w Polsce. I właśnie w tym miejscu przed mszą ksiądz prowadził różaniec z dziećmi w intencji tej pielgrzymki, o której też powiedział słowo. Po omówieniu części różańca tajemnic bolesnych została odprawiona msza. To był dobry dzień :) (Marek)
01.10.2018 r. Koło – Świnice Warckie
W poniedziałek zacząłem iść z Koła, miałem do pokonania także około 30 km, ponieważ kierowałem się na Świnice Warckie, gdzie mieliśmy nocleg załatwiony u kustosza tejże parafii. O godzinie 17. 00 była Msza św., na której wystawiliśmy ikonę na ołtarz, a ksiądz powiedział o pielgrzymce i o nas. Na mszę przyszła Iwona, która miała wielkie pragnienie choć chwilę iść z ikoną. My z Leszkiem i Iwoną byliśmy w domu siostry Faustyny w Głogowcu oraz na cmentarzu w Dzierżawach na grobie niedawno zmarłego kapłana - pielgrzyma - księdza Mariana. Była z nami ikona Matki Boskiej z Rokita, która nam towarzyszy. To był dobry i piękny dzień :) (Marek)
30.09.2018r. Licheń—Koło
W niedzielę po porannej Mszy Św. odebraliśmy ikonę w Licheniu od siostry Jany. Zaraz potem ruszyłem w drogę. W ten dzień przeszedłem około 30 km i doszedłem do miejscowości Koło. Chciałem jeszcze trochę iść, ale Leszek nasz duchowy ojciec i koordynator powiedział, że już ciemno i na dziś wystarczy. Miał rację, bo było już ciemno, więc pojechaliśmy do miejsca, gdzie mogliśmy odpocząć.
Marek Sidło
29 - 30.09. 2018 r. Licheń
Czas przepiękny, czas pełen łask. Doszliśmy do końca naszej drogi z Maryją. W Licheniu skupiliśmy się na modlitwie, spowiedzi. Wyciszeni drogą, chcieliśmy tę ciszę serca utrzymać. Przed Apelem Jasnogórskim w sobotę spotkaliśmy Justynę. Przyjechała z Torunia, by spotkać się z Nami, podzielić się swoim doświadczeniem bliskości Maryi. Tam też spotkaliśmy się z Markiem i Leszkiem. Umówiliśmy się, że przekażemy Ikonę po Mszy św. w Kościele św. Doroty. Po Mszy św. przekazaliśmy Maryję na ręce Marka i Leszka. Dziękowaliśmy za czas spędzony, za poruszenie serc, za Jej miłość. (s. Jana)
28.09.2018 r. Kazimierz Biskupi - Licheń
Dziś nogi nas same niosły. Ruszyliśmy w drogę po Mszy św. w Seminarium z błogosławieństwem wielu kapłanów. Oczywiście nie puścili nas bez strawy. Podążaliśmy do Sanktuarium Maryjnego w Licheniu. Mnie osobiście troszkę było szkoda, że to ostatni etap, ale co zrobić .
Dziś przy pięknej pogodzie w leśnej obsadzie, pośród kanałów wodnych, zmierzaliśmy do celu. Cudowna droga z Maryją. Biegliśmy i nie wiem jak to się stało, ale zmęczenia nikt nie czuł. Po dotarciu do celu i przywitaniu się z Maryją, poszliśmy poszukać noclegu. Szybko wróciliśmy, by odprawić Drogę Krzyżową w tych dźwiganych intencjach, dziękując za to, że dotarliśmy. Był to cudowny czas.
Niech Maryja wszystkich pielgrzymów ma w swej opiece i darzy swym błogosławieństwem.
(S. Jana Ł.)
27.09.2018 r Golin— Kazimierz Biskupi
Dziś ruszamy z Goliny w stronę Lichenia, dziękując Bogu za dar przyjęcia Maryi pod swój dach przez Siostry Opatrzności Bożej. Po Mszy św. nakarmieni duchowo i fizycznie ruszamy dalej - kierunek Licheń. Drogę powierzamy opiece Bożej. Jest trochę wietrznie, ale dajemy radę.
Niestety nie dotarliśmy do Lichenia. Zatrzymaliśmy się w seminarium Misjonarzy św. Rodziny w Kazimierzu Biskupim.
Po drodze nie mogliśmy ominąć obojętnie klasztoru Kamedułów w Bieniszewie. Z bratem furtianem zamieniliśmy kilka zdań, wpisał się do naszej księgi intencji, miał jedną, którą każdego dnia powierza Opatrzności Bożej.Po błogosławieństwie ruszyliśmy do bazy noclegowej.
(S. Jana Ł.)
26.09.2019 r. Słupia-Golin.
Po obfitym śniadanku i z prowiantem na drogę ,za co z Serca dziękujemy, ruszyliśmy trasą szybkiego ruchu. Wykorzystaliśmy jedyny parking na podzieleniem się Słowem Bożym. Siostry Opatrzności Bożej przyjęły nas bardzo ciepłym obiadkiem, za co Bogu dziękowaliśmy po tak wietrznej drodze. Maryja wędruje z nami, co nam pomaga bardziej myśleć o tych, którzy ofiarowali swoje intencje, zapominając o sobie. Przyjmujemy to, co daje nam Maryja. Ona toruje nam drogę. S. Jana Ł.
Subskrybuj:
Posty (Atom)
09.05.2020 Maryniec – Złotów
Rano jesteśmy na Mszy św. w Złotowie, po której Justyna odwozi mnie z powrotem na trasę. W uszach piękny śpiew ptaków i Słowa Jezusa: „Fi...
-
Rano jesteśmy na Mszy św. w Złotowie, po której Justyna odwozi mnie z powrotem na trasę. W uszach piękny śpiew ptaków i Słowa Jezusa: „Fi...
-
07.05.2020 Oborniki- Chodzież Zregenerowane, nakarmione i obdarzone miłością idziemy na Eucharystię do kościoła świętego Józefa. Józef już o...
-
06.05.2020 Poznań- Oborniki. Doswiadczywszy dobroci i miłości ludzkiej, po krótkiej modlitwie, ruszamy w drogę. Bóg przychodzi z wielką łask...





























