piątek, 13 marca 2020

Nieustanna Pielgrzymka Zawierzenia w Sanktuarium św. Józefa w Kaliszu

27.09.2019 Lisków – Kalisz

Po Mszy św. i śniadaniu u bardzo gościnnych Sióstr Służebniczek ruszyłam w drogę. Znowu piękna droga przez lasy. W minionym roku, gdy kilka dni szłam sama, towarzyszył mi wielki strach, gdy wchodziłam na leśne drogi. Przeliczałam kilometry i czas, jak długo to jeszcze potrwa. Teraz Bóg zabrał mi lęk. Zachwycałam się lasem, przyrodą, śpiewem ptaków. Gdy kończyła się droga przez las, bardzo mi było szkoda. Na tym etapie, w ciszy, bez obecności drugiego pielgrzyma, miałam szansę wejść w inny rodzaj modlitwy – spotkania z Panem Bogiem. Piękny czas. Gdy weszłam do Kalisza, zaczął mocno padać deszcz. Przypomniałam sobie słowa kapłana z innej pielgrzymki, że deszcz jest znakiem Bożego błogosławieństwa. Cieszyłam się tym deszczem i Bożym błogosławieństwem. Bóg mi pobłogosławił i ufam, że będzie błogosławił nadal pielgrzymce. Ufam, że to wędrowanie przyniesie dobre owoce w moim życiu i we wszystkich intencjach pielgrzymki. W Kaliszu znowu bardzo serdeczne przyjęcie przez Siostry Służebniczki. To Siostry na wskroś przepełnione miłością. Otrzymuję od nich wszystko i przyjmują Maryję u siebie, a w niedzielę zgodnie z planem pielgrzymki Maryja z Siostrami Służebniczkami powędruje do Narodowego Sanktuarium św. Józefa w Kaliszu. Wdzięczna za dar pielgrzymowania Teresa Banach

26.09.2019 Skęczniew – Lisków

Piękne doświadczenie modlitwy i miłości w rodzinie Pani Agnieszki i Pana Juliana. Wychodzę umocniona ich wiarą i modlitwą. Droga przez piękne lasy, ale deszczowa. Co zdążę trochę przeschnąć, to znowu mnie zmoczy. W lesie spotykam wielu grzybiarzy. Kila osób jest zainteresowanych moim pielgrzymowaniem, szczególnie Pan Ryszard, który wrócił z lasu, by mnie ugościć, ale został upokorzony przez młodego człowieka (możliwe, że syna), który nie pozwolił mi wejść do domu. Od razu pomodliłam się za jednego i drugiego różańcem. Do Liskowa dotarłam dość wcześnie. O 17.30 poszłam na modlitwę osobistą i Eucharystię. Natomiast nocleg i gościnę otrzymałam u Sióstr Służebniczek od Najświętszej Maryi Panny. Okazało się, że Siostra Przełożona pochodzi z tych samych stron, co ja, więc jako krajanki nie mogłyśmy się nagadać. Bardzo dziękuję Bogu za wszystkie łaski tego dnia. Teresa B.

25.09.2019 Uniejów – Skęczniew

„Tylko pod krzyżem, tylko pod tym znakiem – Polska jest Polską, a Polak Polakiem” Te słowa wczoraj bardzo często przychodziły mi na myśl. Dziś, w Spycimierzu, zatrzymuję się przy Kościele i pod krzyżem, który tam się znajduje, czytam właśnie te słowa i zagłębiam się w ich treść. Znowu droga usłana krzyżami i kapliczkami. Idąc spotykam Rolników, którzy chwalą Pana Boga zdejmując czapkę przed Krzyżem, który niosę. I jeszcze Krzyż w oknie Kościoła w Skęczniewie. Przemawia do mnie ta tajemnica Miłości. W Skęczniewie Ksiądz z wielką troską organizuje mi nocleg najpierw w starej plebani, a później znajduje Rodzinę, która przyjmuje mnie do siebie. To nie przypadek. Boży ludzie. Gospodyni już od miesiąca modliła się, by w swoim domu przyjmować nie tylko kapłanów i pielgrzymów wędrujących latem, ale chce by Jej dom był bardziej otwarty, więc Matka Boża nie kazała długo na Siebie czekać i przywędrowała ze mną – takim małym człowiekiem. Pani opowiedziała mi historię swojej przygody z Matką Bożą. Gdy na targach zobaczyła zniszczony obraz Matki Bożej Częstochowskiej, poprosiła męża o odnowienie go i od tego momentu odnawiała się Jej miłość do Maryi. 25 marca, gdy zaczynaliśmy tegoroczny etap Drogi Eucharystii, Pani zawierzyła się Matce Bożej. Te historie pisze Bóg. Teresa B.

24.09.2019 Świnice Warckie- Głogowiec – Uniejów

Do Świnic Warckich dotarłam po 9.00. Odebrałam od Sióstr Ikonę Matki Bożej i całe wyposażenie Pielgrzyma i około 10.00 ruszyłam w drogę. Moją uwagę szczególnie przykuwały przydrożne krzyże. Pielgrzymując na poprzednich odcinkach, spotykałam chyba więcej kapliczek. Teraz Krzyż. Pod jednym z nich usiadłam, by pomodlić się różańcem i zatrzymać się przy Słowie Bożym. Bardzo mocno dotarło do mnie, że to Maryja przyprowadziła mnie pod Krzyż, przyprowadziła mnie do Największej Miłości Świata. Ta prawda do głębi przeniknęła moje serce. Jestem też bardzo wdzięczna Bogu za wielką łaskę, bo odebrał mi wszelkie lęki. W Uniejowie uczestniczyłam w Eucharystii i powiedziałam też parę zdań o pielgrzymce. Oczywiście zabieram intencje wszystkich, którzy wpisują je do zeszytu i chwilę rozmawiam z parafianami. Jestem wdzięczna Bogu za ten dzień. Schronienia na noc udzieliły mi Siostry Wspólnej Pracy od Niepokalanej Maryi. Teresa Banach.

09.05.2020 Maryniec – Złotów

Rano jesteśmy na Mszy św. w Złotowie, po której Justyna odwozi mnie z powrotem na trasę. W uszach piękny śpiew ptaków i Słowa Jezusa: „Fi...