Nieustanna Pielgrzymka Zawierzenia - Pielgrzymka stałego zawierzania Niepokalanemu Sercu Maryi Polski i świata poprzez nieustanną "modlitwę nogami" - cichą ofiarę trudu i pokornego trwania w dziękczynieniu.
wtorek, 25 lutego 2020
19.07.2019 Bartoszyce- Korsze.
Rano Eucharystia - Życie. Po niej ksiądz Proboszcz oprowadza nas po kościele. Na pierwszy rzut oka można powiedzieć, że nie ma tu cennych dzieł sztuki, ale kiedy poznajemy historię parafii, obrazów, dowiadujemy się o relikwiach, dostrzegamy wyraźnie działanie Boga w tym miejscu i społeczności. Żywy Bóg. Pod obrazem patrona parafii- św. Alberta widnieje napis: "Trzeba być dobrym jak chleb." Tego doświadczamy tu od kiedy weszłyśmy do parafii zarówno od kapłanów, jak i ludzi świeckich. Piękna wspólnota. Po Mszy św. ludzie podchodzą, dobrze życzą, zapewniają o modlitwie, żegnają się jak rodzina. Pani Katechetka obficie nas karmi, Ksiądz Proboszcz obdarowuje pięknym świadectwem życia, lekami, błogosławieństwem i organizuje nam kolejny nocleg . Dziś długi odcinek. Idzie się bardzo trudno. Jest gorąco. Wiele kilometrów przemierzamy bardzo ruchową drogą- nie ma wyjścia. Odpoczywać też trudno, bo muchy, muszki i robale kleją się do nas niemiłosiernie. Staramy się to ofiarować Maryi. Ona już wie, co zrobić tymi naszymi nieudolnymi ofiarami :). W drodze umacnia Słowo Boże, dzielenie się Nim bardzo ubogaca. No i nasz różańcowy spacer z Maryją po wydarzeniach z życia Jezusa. Bardzo zmęczone i spragnione dochodzimy do miejscowości Korsze. Już od kilku kilometrów mało przyjemnie reagują na nas ludzie, ale u progu miasta młodzi ludzie rzucają w naszą stronę wyzwiska i przekleństwa. Za kilka kroków znowu szyderstwa. Błogosławimy i wkładamy w różaniec. Na chwilkę wchodzimy do sklepu tradycyjnie opierając krzyż przed wejściem. Po wyjściu okazuje się, że krzyża nie ma. Jesteśmy zaskoczone i bardzo zasmucone. Ekspedientka mówi, też z bólem, że jedna z klientek zauważyła jak młodzi ludzie zabierają go i kilkadziesiąt metrów dalej rzucają w krzaki. Jezu! Miej Miłosierdzie.... Po kilku minutach odnajdujemy krzyż. Ktoś go podniósł i wbił w ziemię. Serce krwawi.. Chętnych, czytających ten wpis, prosimy o kilka chwil modlitwy leżąc krzyżem. Docieramy do parafii Podwyższenia Krzyża Świętego, który jest jednocześnie sanktuarium Matki Bożej Fatimskiej. Wymowne. Ksiądz Proboszcz wita nas ciepło, otrzymujemy obfitą kolację i dobry nocleg. Dzień obfitości. S. Assumpta
18.07.2019 r. Górowo Iławeckie - Bartoszyce
Rano po wyśmienitym śniadaniu przyjeżdża po nas p. Andrzej, by odstawić nas w to miejsce, z którego zabrał nas na nocleg. Po kilku krokach orientuję się, że zostawiłam telefon na noclegu, ponad 4km stąd. Dobra p. Joanna przywozi go po 15minutach. Ruszamy. Już dość późno, a przecież chcemy dotrzeć na wieczorną Eucharystię.
Po drodze jak co dzień rozważamy i dzielimy się Słowem. Potem różaniec itd.
Droga piękna, ale zmęczenie daje się we znaki. Wiele osób zatrzymuje nas choć na kilka słów, pyta o cel, oferuje, że podwiozą.
Pan Leszek- rolnik wskazuje krótszą drogę: miniecie krzyż z lewej strony (tam trzeba się pomodlić i wtedy można iść dalej, prosto)"... uśmiechamy się. Opowiada też o Karolinie- dziewczynie z jego rodziny, która poszła do klasztoru klauzurowego. Ma do niej żal, nie potrafi zrozumieć. Oplatamy go i Karolinę (pewnie już siostrę)różańcem.
Droga trudna, jest co ofiarować. Wybrałyśmy trasę dłuższą, ale mniej znaczące drogi. A tymczasem tędy właśnie wiedzie objazd drogi 512, która jest w remoncie. Z deszczu pod rynnę. Ale do przodu.
Docieramy do Bartoszyc pod koniec Mszy rozpoczętej o 17:00. Na szczęście będzie druga - o 19:00.
Herbata i rozmowa z ks. Proboszczem, który gościł nas już 2lata temu z racji pielgrzymki poprzedzającej różaniec do granic. Niezwykły człowiek i kapłan. Kiedy my wybieramy się na Eucharystię, on jedzie jeszcze do chorego z namaszczeniem, przed operacją. Jest kapelanem szpitalnym.
Po Mszy jest możliwość, by powiedzieć kilka słów o pielgrzymce. Rozmawiamy też z ludźmi. Piękne świadectwa nawrócenia dzięki Maryi. Niech Bóg będzie uwielbiony!
Potem kolacja przygotowana przez Panią Gosię-katechetkę- wszystko wyśmienite... na koniec długie rozmowy o życiu... i ciepły koc. To był wyjątkowy dzień. S. Assumpta
17.07.2019 Żelazna Góra- Górowo Iławeckie (Dwórzno)
Wczesnym rankiem Pani Marianna zaprasza nas na śniadanie. Przypomina nam się dzieciństwo i śniadania u babć. Pani opowiada jeszcze kilka historii że swojego życia, a każda z nich ma w tle: "Dzięki Bogu". Później idziemy do Kościoła. Ksiądz Władysław zaproponował, że odprawi nam Mszę św. przed drogą. To wielka radość i łaska. Modlimy się za zmarłą mamę księdza Jana. Później ksiądz zaprasza jeszcze na kawę, z której właściwie robi się duże śniadanie. Ksiądz z wielką radością smaży nam jajecznicę, znowu wydobywa robione przez siebie smaczne przetwory i opowiada o parafii i swojej rodzinie. Na koniec dostajemy prowiant na drogę i błogosławieństwo. Ogórki kiszone zabieramy bardzo chętnie ale nie bardzo chcemy zabierać konserwę. Zatroskany ksiądz wypowiada, można by rzec, prorocze słowa, że może dziś nic nie będziemy miały na kolację. Jak z taką miłością i pogodą ducha dawane, to zabieramy.
Po wyjściu chce nam się dziękować i śpiewać głośno dzisiejszy psalm:
"Błogosław, duszo moja, Pana, *
i wszystko, co jest we mnie, święte imię Jego"
Po odśpiewaniu hymnów i "Godzinek" na dłużej zatrzymujemy się przy Słowie Bożym wyznaczonym w liturgii na dzisiejszy dzień.
Słowo dotyka, przemienia, daje siłę i "pomysł" na kolejne kroki. Można też powiedzieć, że mamy ilustrację do słów z dzisiejszej Ewangelii:
"Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi, że zakryłeś te rzeczy przed mądrymi i roztropnymi, a objawiłeś je prostaczkom." Postawa Księdza Władysława i Jego Rodziców obrazuje owych "Maluczkich". Mamy wzór.
Z każdym dniem droga staje się trudniejsza fizycznie, ale widoki, soczysta zieleń, bociany niemalże przy każdym domu i liczne ich gromady na łąkach, uśmierzają ból. Po 25 km, gdzie spodziewałyśmy się być na Eucharystii i prosić Księdza o pomoc w zorganizowaniu noclegu, okazało się, że proboszcz na urlopie. Zatem z trudem podejmujemy kolejne 10 km. Idziemy ścieżką rowerową. Jest pięknie i cicho. Docieramy do Górowa Iławeckiego, ale i tak tam Księdza proboszcza nie ma. Zaczepiamy dwie młode kobiety pytając o możliwości noclegu w tym miasteczku.
Stoją z nami przez godzinę wydzwaniając i marznąc. Dosłownie Anioły. Rozstajemy się z nadzieją, że coś się uda. Po 15 min dzwoni zatroskana Dorota proponując, że zawiezie nas z mężem na pole namiotowe 4 km dalej. Chętnie korzystamy. Kolejny dzień, w którym doświadczamy wielkiego serca Boga i człowieka. Noc, choć zimna, to jednak dla nas ciepła. Do namiotu dostajemy od Pani Joanny dodatkowe karimaty.
16.07.2019 r. Braniewo - Żelazna Góra
Dziś wspomnienie Najświętszej Maryi Panny z Góry Karmel
Napełnione Słowem, Bogiem i wspaniałym śniadaniem wyruszamy na północny wschód. W sercach mamy ogromną wdzięczność za okazaną nam dobroć. Telefony łapią już rosyjskie sieci komórkowe. Pada deszcz. Idzie się trudno, nie tylko że względu na pogodę. Taka jest droga- obnaża nas z dobrego myślenia o sobie samym, ujawnia słabości, braki w miłości... trudne, ale ostatecznie piękne.
Docieramy do Żelaznej Góry jeszcze przed wieczorną Eucharystią. Ksiądz Proboszcz zaprasza najpierw na herbatę. Deklaruje że załatwi nam nocleg w Braniewie. Zawiezie a potem przywiezie rano z powrotem. Niesamowity i dobry człowiek. Opowiada historię odbudowy kościoła i pokazuje cały album zdjęć. Aż trudno uwierzyć.
Po Eucharystii jedna parafianka pyta, gdzie nocujemy, proponując jednocześnie, że chętnie udzieli nam gościny. Z wielką radością zgadzamy się i tak trafiamy wraz z Maryją i bł. Marią Luizą do domu pani Marianny. Urodziła i wychowała wraz z mężem 9 dzieci. Dziś cieszy się 20 wnukami i 3 prawnukami. Opowiedziała nam historię swojego życia- piękną i ofiarną, pełną miłości i związanych z nią wyrzeczeń. Ale najpiękniejsze było to, że wdzięcznym spojrzeniem ogarnia przeszłość i dziś za wszystko Bogu dziękuje.
Maryja wiedziała, gdzie poprowadzić. Z całą pewnością: to ONA wybrała dziś miejsce na nocleg. S. Bernadetta
Subskrybuj:
Posty (Atom)
09.05.2020 Maryniec – Złotów
Rano jesteśmy na Mszy św. w Złotowie, po której Justyna odwozi mnie z powrotem na trasę. W uszach piękny śpiew ptaków i Słowa Jezusa: „Fi...
-
Rano jesteśmy na Mszy św. w Złotowie, po której Justyna odwozi mnie z powrotem na trasę. W uszach piękny śpiew ptaków i Słowa Jezusa: „Fi...
-
07.05.2020 Oborniki- Chodzież Zregenerowane, nakarmione i obdarzone miłością idziemy na Eucharystię do kościoła świętego Józefa. Józef już o...
-
06.05.2020 Poznań- Oborniki. Doswiadczywszy dobroci i miłości ludzkiej, po krótkiej modlitwie, ruszamy w drogę. Bóg przychodzi z wielką łask...


















































