Nieustanna Pielgrzymka Zawierzenia - Pielgrzymka stałego zawierzania Niepokalanemu Sercu Maryi Polski i świata poprzez nieustanną "modlitwę nogami" - cichą ofiarę trudu i pokornego trwania w dziękczynieniu.
wtorek, 25 lutego 2020
02.07.2019 Swornegacie- Siostry Franciszkanki Orlik.
Pobudka w tak pięknym miejscu jest przyjemna, nawet przed wschodem słońca. Jutrznia z kapłańskim błogosławieństwem, Eucharystia- nasz najważniejszy Pokarm na Drogę, obfite śniadanie i dobre słowo. Ksiądz Mirek zorganizował nam jeszcze nocleg u sióstr w Orliku. Dziękujemy Bogu za tego kapłana. Droga od początku dość trudna fizycznie. Ścięgna nadwyrężone, pęcherze, schodzący paznokieć, ale serce śpiewa. Wiemy, że warto :) Po kilku kilometrach siadamy by zatrzymać się nad Słowem Bożym. Jesteśmy nad jeziorem, które właśnie rozpoczyna inscenizację wydarzeń dzisiejszej Ewangelii "Burza na jeziorze". Zrywa się silny wiatr, fale zaczynają rzucać przycumowanymi łódeczkami, ciemne chmury wzbudzają niepokój. Jezus jest. Tak- pójście za Jezusem nie oznacza życia bez burz. "Dlaczego tak bojaźliwi jesteśmy? Małej wiary. ... Nagle robi się cicho, wiatr ustaje, wychodzi słońce... Kim właściwie On jest? Dzielimy się Słowem i ruszamy w drogę. Idziemy przez tereny, przez które w 2017 przeszła straszna nawałnica odbierając życie kilku osobom, łamiąc drzewa jak zapałki. Chce się jeszcze płakać... Idziemy w ciszy, modlitwie i refleksji. W Leśnie wchodzimy do Kościoła Podwyższenia Krzyża Świętego. Modlimy się Drogą Krzyżową. Mocno dźwięczą Słowa Jezusa: „Nie płaczcie nade Mną! Płaczcie raczej nad sobą i nas synami waszymi." Za chwilę, mimo, że apteka zamknięta, od pani farmaceutki otrzymujemy maść przeciw bólową. Nie chce pieniędzy- woli "Zdrowaś Maryjo". Do Sióstr Franciszkanek w Orliku docieramy koło 19.00. Matka Boża została przyjęta z wielką miłością. My również. Dziękujemy Bogu za tę piękną postawę Sióstr i rozmowę z Siostrą Prowincjalną. Jeszcze wieczorny spacer w intencji sióstr po ich ogrodzie. Wcześniej to był las. Po wichurze, która przeszła tędy, siostry straciły siedem hektarów lasu. Ale nie straciły tego, co najważniejsze. Jest tego pewien znak. Żadna figura, kapliczka, ani stacja drogi krzyżowej nie zostały zniszczone. Połamane drzewa zawisły troszkę wyżej, lub spadały tuż obok. "Święty Boże, Święty mocny...."
01.07.2019 Przechlewo- Swornegacie.
Rano Ksiądz Jacek przygotował nam smaczne i obfite śniadanie, później podrzucił nasze bagaże do Swornychgać, gdzie zorganizował nam nocleg na plebanii. No i wychodzę stamtąd w pachnącym- wypranym habicie. Wielka dobroć i życzliwość tego młodego kapłana. Ruszamy po 7.00. Po kilkuset metrach pani Tereska zauważa bilbordy mówiące o miłości Jezusa i Maryi na ścianie pewnej firmy. Pani Tereska bardzo się wzrusza. Ja też się cieszę. Dziś piękna droga. Na początku trochę rozmawiamy, a potem długo w ciszy. Droga różańca i rozmyślań nad Słowem Boga. Dziś Abraham rozmawia z Bogiem jak z przyjacielem. Bóg mówi mu o swoich planach zniszczenia bezbożnego miasta, a Abraham pokornie, ale śmiało wstawia się za sprawiedliwymi tego miasta: A jeśli znajdzie się tam 50, 45,30,20, 10..... Bóg obiecuje, że jeśli znajdzie się tam choćby 10 sprawiedliwych- ocali miasto. Myślę o miłości Abrahama, o Jego modlitwie wstawienniczej. Na myśl przychodzą mi też Jakub i Jan i ich porywcze pomysły, by zniszczyć samarytańskie miasteczko, które nie chciało przyjąć Jezusa...
Robię sobie rachunek sumienia... Myślę o naszym współczesnym "mieście" ...Świat pędzi do zagłady. Przypominam sobie jeszcze inne "dwa miasta" - Mistrium Pietatis i Misterium Iniquitatis. Miasto Świętych i siedlisko szatana- tajemnica nieprawości, między którymi nieustannie toczy się walka. Prof. Łaszewski w książce „Rewolucja Maryi” pisze: „...największym zagrożeniem dla szatana nie jest liczba mieszkańców miasta łaski, lecz jedna zameldowana w nim Osoba: Matka Najświętsza....Na samo wspomnienie o Jej czystym Sercu szatan drży. On wie, że ludzie spoglądający na Maryję stoją odwróceni plecami do bramy.... Nawet gdyby udało mu się przejąć władzę w Kościele, Maryja pozostanie dla ludzi "miastem w mieście": ostoją prawowierności"'.
Idziemy z różańcem.
W Chocimskim Młynie zatrzymujemy się przy kapliczce Jezusa. Tu spędzamy ponad godzinę. Dalej droga w ciszy. Słuchać tylko szum wiatru kołyszącego drzewa i śpiew ptaków. Gdy idziemy wzdłuż jeziora, te odgłosy przyrody stają się głośną muzyką. Na miejsce docieramy koło 16.00. Znowu serdeczne przyjęcie przez Księdza Proboszcza. Jak tu jest pięknie. Piękny ogród, mnóstwo kwiatów, zapach lawendy unosi się łagodnie. Kapłan wychodzi do Kościoła godzinę przed Eucharystią, by się modlić.
Eucharystia... " To jest moje ciało... To jest moja krew.." Później serdeczne spotkanie przy stole. Jak ja kocham taki Kościół.
30.06.2019 Czarne- Przechlewo.
Wychodząc z tego domu myślę sobie, że właśnie takie postawy nas chrześcijan powinny cechować. Mimo innych planów, zmęczenia, bez wcześniejszego zapowiadania- otwarto przed nami dom i serca. Idziemy szybko, by na 11.00 zdążyć na Eucharystię do Rzeczenicy. Po 10 km dołącza do nas mąż Pani Teresy- Bogdan, a nasze plecaki zabiera syn- Maciej. Idzie się dużo lepiej. Nie tylko fizycznie :) W Rzeczenicy jesteśmy dużo wcześniej. Trwamy w ciszy do Eucharystii. Matka Boża stoi na ołtarzu. Ksiądz Marcin, który jest tu gościnnie, mówi kazanie o powołaniu do Nieba. Później ksiądz zabiera nas na kawę, a wychodzi z tego obiad. Dużo dobra. Dalsza droga bardzo trudna- upał. Zostaję trochę z tyłu, by Teresa i Bogdan mogli sobie porozmawiać w obecności Matki Bożej Cierpliwie Słuchającej. Bardzo porusza mnie ich widok. Idą obok siebie tak bardzo spokojnie, a między nimi krzyż. Modlę się za wszystkie małżeństwa i rodziny. Ja też mam łaskę bliższej obecności z moim Oblubieńcem. Do Przechlewa docieramy bardzo zmęczeni. Ciało drży. Jesteśmy raz jeszcze na Eucharystii. Ks. Jacek zaprasza nas na plebanię. Dziś właśnie do niego przyjechali Rodzice i rezolutna kucharka z poprzedniej parafii. Gdzie jest Bóg, tam od razu czujemy się jak u siebie. Trudno odejść od stołu. Późnym wieczorem myślę z wdzięcznością o pięknych Rodzinach, o spotkanych Kapłanach - bardzo przejrzystych, Bożych i dobrych. Dziękuję też za Pana Kościelnego. Dobry, uśmiechnięty człowiek. Małe, wielkie rzeczy.
29.06.2019 Szczecinek- Czarne. Św. Piotra i Pawła.
Bardzo trudno opuszczać dom, w którym mieszkają Przyjaciele Maryi, a tym samym nasi Przyjaciele. Jedno spotkanie, a tyle miłości i dobra. Tu oddycha się Bogiem. Wczesnym rankiem spoglądam przez okno. Pan Józef mocuje w łodzi tron dla Matki Bożej z Niegowici, która dziś wypływa w jezioro. Idę do niego. Chwila rozmowy i ogrom miłości. Przy śniadaniu rozmawiamy z Ewą i Ulą. Śniadanie miało być szybkie, ale ....:) Na koniec jeszcze odkrycie kilku tajemnic bliskości Boga i Maryi w tej Rodzinie. Wychodzimy umocnione. Droga początkowo spokojna, modlitwa różańcowa i rozmowy o naszych rodzinach. Po kilku kilometrach decydujemy się wydłużyć drogę, opuszczając jezdnię. Idziemy szlakiem kormoranów. Piękna droga wzdłuż rzeki Gwda. Wielbimy Boga w tym pięknie. W Czarnem Eucharystia. Bóg jest z nami. Miłość ukryta w Chlebie... Jezu! Bądź uwielbiony. Po Eucharystii zabierają nas do siebie Ela i Grzegorz z Domowego Kościoła. Piękny jest nasz Kościół.
28.06.2019 Najświętszego Serca Pana Jezusa. Szczecinek.
28.06.2019 Najświętszego Serca Pana Jezusa. Szczecinek.
Od 22.06 Matka Boża w ikonie gości u swoich przyjaciół- Józefa i Jego córki Ewy. Ewa mówi o czułej obecności. Wraz z Padre Jarkiem Cieleckim i Wspólnotą Domu Modlitwy św. Charbela przeżywamy rekolekcje. Po pięknym spotkaniu idziemy do Kościoła na Koronkę do Bożego Miłosierdzia, konferencje o. Jarosława. Mocno wybrzmiewa słowo na naszą drogę. Później idziemy Drogą Krzyżową. Po Niej Centrum dnia- Eucharystia przedłużona adoracją Obecnego Boga w małej odrobinie chleba. Na koniec modlitwa o uzdrowienie z namaszczeniem olejkiem św. Charbela. Porusza mnie to, że rozpoczynamy kolejny etap zatrzymując się przy pełnym miłości Sercu Jezusa. To też nasze zgromadzeniowe święto. Jeszcze kolejny piękny znak. O. Jarek pielgrzymuje z obrazem Matki Bożej z Niegowici- pierwszej parafii św. Jana Pawła II. Po raz trzeci na tegorocznej Drodze Eucharystii jesteśmy związani z tym miejscem. Do Niegowici poszedł Łukasz , potem byliśmy w Mętkowie, gdzie w 1973 r. został przeniesiony kościół z Niegowici, a dziś kopia cudownego obrazu z tego Kościółka jest w Szczecinku. Modlimy się za kapłanów, którzy rozpoczynają swoją posługę na pierwszych parafiach. Dzień wypełniony modlitwą i wielką łaską. Na koniec dnia o Jarek udziela nam błogosławieństwa na dalszą drogę. Teresa i S. Assumpta
22.06.2019 Borne Sulinowo - Szczecinek
„Borne Sulinowo powstałe w latach 30-tych XX wieku, jako baza wojskowa, najpierw wojsk pancernych Wermachtu, a później Armii Czerwonej, było przez 60 lat swego istnienia miejscem bez Boga: miejscem bezmiernej pychy, krzywdy i cierpienia. Siostrom z Karmelu Matki Bożej Wielkiego Zawierzenia zrodziła się w sercu żywa świadomość, że tę ziemię trzeba przywrócić Bogu, a ziemi tej i nowym mieszkańcom, przybyszom z różnych stron Polski dać Boga. Niemiecki krzyż od ks. Martina z Niemiec i wyblakła reprodukcja ruskiej ikony M.B. Włodzimierskiej wiszące w kaplicy polskiego Karmelu „przemówiły razem”- czytam w krótkiej informacji. Reprodukcja ikony jest w moim pokoju gdzie śpię. I tak z Jego woli w tej miejscowości jest Karmel Maryi, Matki Pojednania, Matki Jezusa, który jest naszym pojednaniem. Można by długo jeszcze… Na porannej Eucharystii w kaplicy słyszymy Słowa: „Komu chcesz służyć: Bogu czy mamonie?”. „Mamona to również i pycha. Można zgrzeszyć pychą dążąc do pokory. Można zgrzeszyć pychą, kiedy człowiek chce być doskonały, moralnie lepszy. Szatana zgubił podziw dla samego siebie, narcyzm anioła”- czytam słowa kapłana.
Jak otwierają się serca to i do rozmowy klauzura nie jest przeszkodą. Rozmawiamy z dwiema siostrami. Nie ma bariery kratek. Jeżeli Duch Święty przenika obce sobie osoby to wtedy serca wychodzą na spotkanie. Tak jest tutaj. Czas jest ograniczony, bo i siostry, i my mamy swoje obowiązki. Ale razem wiemy, że mieliśmy tutaj być. Siostry to potwierdzają. - Zawsze o tej porze mamy zajęte pokoje. A te dwa były wolne. Czekały na was. Od razu wiedziałyśmy jak was zobaczyłyśmy-dodają. Jedna z nich pochodzi z tej samej rodzinnej miejscowości, co ja. –Zawsze miałam pragnienie, aby był tam Karmel. Matka Boża Cierpliwie Słuchająca usłyszała to pragnienie, więc kto wie… Jeszcze czas na śniadanie, które ochoczo przygotowała nam pani, która spała w pokoju obok. Dobro. Intencja zabrana. W drogę.
Dochodzimy do Szczecinka. Krzyż, obok niego stoi samochód i starszy pan. - Pan Józef? Pytam a raczej stwierdzam fakt. Podchodzimy bliżej. – Pamięta Pan nasze spotkanie tak dwa lata temu? – pytam. – Tam przy kapliczce Matki Bożej – uśmiecha się, odpowiadając. - A dzisiaj pod krzyżem – dopowiadam. Krótko mówię, co tutaj robimy, i że właśnie szliśmy do niego do domu… - Samochód mam pełny, ale do mnie to już niedaleko czekam na was-kończy. Wsiada do swego terenowego pickupa i odjeżdża. Aha, taki szczegół, pan Józef ma 90 lat…
- Jak chyba śnię- mówi Tomek. – Tu chyba jakiś film kręcą-śmieje się. - Prowadzisz mnie do tego pana, opowiedziałeś mi wcześniej wasze spotkanie, wychodzimy zza zakrętu, a on w tym miejscu, o tej porze, jakby na nas czekał… Chwilę postaliśmy, pijąc colę i zanim ruszyliśmy, pan Józef przyjechał po nas… - A nie mogłem się na was doczekać, wyrzuciłem klamoty, co będziecie szli, wsiadajcie – rzuca, uśmiechając się. A zostało nam tak z 200 m do jego domu…
Moje spotkanie z panem Józefem było prawie dwa lata temu w święto Najświętszego Imienia Maryi. Szedłem wtedy z takim młodym 19-letnim chłopakiem z Koszalina do Sanktuarium w Górce Klasztornej.
„W wiosce pomiędzy Bobolicami a Drzonowem widzimy klęczącego mężczyznę przy kapliczce z figurą Matki Bożej, który białą farbą odnawia cokół. Mówię, że piękna kapliczka. Pan odpowiada, że przyjeżdża tu ponad trzydzieści kilometrów, aby o nią dbać. - Nikt w wiosce nie chce się tym zająć? – pytam. Pan uśmiecha się i milczy. Mówię, że Matka Boża odda mu za to jego oddanie wiele łask. Starszy pan mówi, że widzi, iż nie jesteśmy zwykłymi podróżnikami z plecakami i po chwili daje nam świadectwo. Ale wpierw przedstawiamy się sobie. Pan ma 88 lat i ma na imię Józef. To, o czym nam opowiada wydarzyło się 3 maja 2013 r. w Medjugorie. Wielokrotnie łamie mu się głos, gdy wspomina, gdy przed figurą Matki Bożej na Górze Objawień zatopiony w modlitwie dziękczynnej poczuł jak Maryja głaszcze jego ramię… „ Zakończę w tym miejscu tę historię. Może, kiedyś przy innej okazji dokończę…
Co jeszcze ważnego odnośnie domu pana Józefa? Pan Józef jest wdowcem, razem z córką prowadzi dom modlitwy o. Szarbela. To inicjatywa ks. Jarosława Cieleckiego. Podczas ostatniej spowiedzi przed Drogą Eucharystii kapłan dał mi w konfesjonale obrazek z modlitwą św. Charbela. Ja i tak modliłem się codziennie za jego wstawiennictwem, ale przyjąłem to, jako potwierdzenie tego, gdzie Matka Boża Cierpliwie Słuchająca ma zakończyć nasz etap wędrowania.
Do wieczora trwały nasze rozmowy. Ugoszczeni, wszyscy tryskający radością. Boży dom. W tym miejscu przenika się i Fatima i Medjugorie. I Karmel i św. Szarbel. Wiele obopólnych świadectw. Opowieść o cudownym uzdrowieniu w zeszłym roku córki pana Józefa ( a już żegnała się z tym światem) za wstawiennictwem Matki Bożej z Gidel. Cudowny zapach rozszedł się po sali szpitalnej z małej figurki Matki Bożej, którą pani Ewa otrzymała i nastąpiło całkowite uzdrowienia z raka… Na koniec jedziemy z gospodarzem pod kapliczkę, która wspólnie z innym przyjacielem postawili… Cudowne chwile, cudowny czas. Matka Boża Cierpliwie Słuchająca odpoczywa czekając na kolejnych pielgrzymów a co na nich czeka, tego dowiedzą się jak się tam już znajdą…
Dziękujemy z Tomkiem za modlitwy, wszelkie ofiary w naszej intencji Drogi Eucharystii.
Subskrybuj:
Posty (Atom)
09.05.2020 Maryniec – Złotów
Rano jesteśmy na Mszy św. w Złotowie, po której Justyna odwozi mnie z powrotem na trasę. W uszach piękny śpiew ptaków i Słowa Jezusa: „Fi...
-
Rano jesteśmy na Mszy św. w Złotowie, po której Justyna odwozi mnie z powrotem na trasę. W uszach piękny śpiew ptaków i Słowa Jezusa: „Fi...
-
07.05.2020 Oborniki- Chodzież Zregenerowane, nakarmione i obdarzone miłością idziemy na Eucharystię do kościoła świętego Józefa. Józef już o...
-
06.05.2020 Poznań- Oborniki. Doswiadczywszy dobroci i miłości ludzkiej, po krótkiej modlitwie, ruszamy w drogę. Bóg przychodzi z wielką łask...

















































