Nieustanna Pielgrzymka Zawierzenia - Pielgrzymka stałego zawierzania Niepokalanemu Sercu Maryi Polski i świata poprzez nieustanną "modlitwę nogami" - cichą ofiarę trudu i pokornego trwania w dziękczynieniu.
poniedziałek, 15 kwietnia 2019
25.09.2018 r. Mielżyn-Słupia.
Dzień słoneczny choć trud daje się we znaki. W połowie drogi pojawił się parking leśny, co wykorzystaliśmy na wyśpiewanie godzinek. Przed Słupią mijaliśmy miejsca szczególne - obóz jeniecki z czasów l wojny światowej i cmentarz. Nie ma grobów, ale miejsce jest ogrodzone i tablica upamiętniająca te wydarzenia. Uświadomiłam sobie że życie, jak i droga bez cierpienia nie istnieje. Jest wplecione w nasza codzienność. Modlitwą ogarniamy te miejsca i miejscowości, które mijamy. Miła niespodzianka czekała nas na miejscu. Siostry Sercanki nas przyjęły dzięki Matce Bożej jak honorowych gości. Parafianie oddali Maryi swoje intencje. Ksiądz Przemek bardzo serdecznie przywitał Matkę Bożą i pielgrzymów, zachęcając parafian do modlitwy. Wszystkim dziękujemy za modlitwę i Siostrom za okazane Wielkie Serce. Niech Bóg Błogosławi. (S. Jana Ł.)
24.09.2018 Gniezno- Mielżyn.
Gniezno pożegnało nas miło. Po Mszy św. w naszej intencji i samczym śniadanku ruszyliśmy do Mielżyna. Gniezno miejsce Chrztu Polski, pierwsza stolica Polski, miejsce szczególne. W połowie drogi prawdziwy chrzest-obfity deszcz z gradem...deszcz łask. Przeszywające zimno. Dziękujemy za to doświadczenie. Z Maryją nic nam nie grozi. Dotarliśmy na pierwszy nocleg. Siostry włączyły grzejniki, za co w duchu dziękowaliśmy najbardziej. Mogliśmy wysuszyć buty, które były pełne wody. Po drodze spotkaliśmy Andrzeja, który podzielił się swoim doświadczeniem pielgrzymowania na Jasną Górę. Chętnie poszedłby z nami, ale praca. Siostry Dominikanki prowadzą dom opieki dla chorych dzieci. Dla mnie te miejsca są niezwykłe, pełne radości i bólu, nadziei i wiary. S. Jana Ławniczak
23.09.2018 r. Pola Lednickie - Gniezno. XI Zjazd Gnieźnieński
Dziś w sposób szczególny pielgrzymujemy zawierzając Matce Bożej Prymasa Polski Księdza Wojciecha Polaka i owoce XI Zjazdu Gnieźnieńskiego.
Wstaliśmy wcześnie rano, by zdążyć na Eucharystię kończącą Zjazd Gnieźnieński. Nie może tam zabraknąć Jej - Niewiasty Eucharystii. Idziemy szybko. Patrzę na naszych najmłodszych, dzielnych pielgrzymów i głęboko dociera dziś do mnie dzisiejsza Ewangelia «Jeśli ktoś chce być pierwszym, niech będzie ostatnim ze wszystkich i sługą wszystkich». Potem wziął dziecko, postawił je przed nimi i objąwszy je ramionami, rzekł do nich: «Kto jedno z tych dzieci przyjmuje w imię moje, Mnie przyjmuje; a kto Mnie przyjmuje, nie przyjmuje Mnie, lecz Tego, który Mnie posłał». . Kiedy podajemy intencje przed modlitwą różańcową Arek mocno akcentuje wdzięczność za chrzest. Po ludzku można by powiedzieć, że jest "najsłabszy" z grupy, ale to właśnie on wyjątkowo czyta rzeczywistość.
Do Gniezna docieramy na godz. 12.00.Maryja wędruje na ołtarz przy relikwiarzu św. Wojciecha, za co bardzo dziękujemy Księdzu Jakubowi. Jest Obecna. Na myśl przychodzi nam Kana Galilejska. Ona dostrzega problemy i doskonale wie jak im zaradzić...: „Europa ludzi wolnych. Inspirująca moc chrześcijaństwa" (hasło XI ZG)
Po intensywnym marszu 18 km odcinka nasze dzieci wędrują od ołtarza do ołtarza wokół katedry i modlą się po swojemu. Myślę, że są znakiem. EUCHARYSTIA - MIŁOŚĆ, która daje nam prawdziwą wolność i życie. W Przesłaniu ogłoszonym na koniec Zjazdu zostaliśmy zaproszeni do pielęgnowanie chrześcijańskiej postawy przebaczenia, miłosierdzia i poświęcenia. Jakże często niesiemy te intencje w Nieustannej Pielgrzymce Zawierzenia pielgrzymując w znaku Krzyża przez Polskę.
Po Mszy św. Ksiądz Prymas błogosławi Arka, Dawida i Wiktorię i nas również. Następnie po krótkiej modlitwie przekazujemy Ikonę Siostrze Janie i Jej zaprzyjaźnionej Rodzinie. Mała Wiktoria wzrusza się, że Ją oddajemy... Na koniec szalona Tereska zaprasza nas jeszcze na obiad. (s. Assumpta)
sobota, 23 marca 2019
22.09.2018 r. Pobiedziska - Pola Lednickie Lednica2000
Po dobrej nocy i serdecznej gościnie u Sióstr Sacre Coeur ruszamy w drogę. Dziś na kilka kilometrów dołącza do nas Tomek z dwiema córkami i Darek. Tomek i Darek, to pielgrzymi naszej Drogi. Wielka radość :) Dziś też dotarły goszczące nas wczoraj Tereska i Ola. Mam wrażenie, że Matka Boża uśmiecha się dzisiaj i mam pewność, że cierpliwie słucha nie tylko tego, co wypowiadamy. Istnieje jakieś napięcie w kilku osobach, więc bardzo dobrze, że tu są. Dzieci prowadzą różaniec... Dochodzimy wspólnie do parafii św. Katarzyny Aleksandryjskiej w Węglewie. Piękna świątynia na szlaku kościołów drewnianych wokół Puszczy Zielonka. Mimo tego, że nie uprzedzaliśmy Księdza Proboszcza o naszym przyjściu, zostajemy bardzo ciepło przywitani. Po modlitwie "Anioł Pański" Ksiądz Proboszcz opowiada nam historię kościoła. Ponownie dostrzegamy, że pewnie prowadzi nas Bóg i daje nam konkretne znaki. Później zatrzymujemy się na plebani i zajadamy się pączkami od Tomka. Gorąca kawa, herbata, dobre słowa. Dziękujemy Księdzu Proboszczowi i Jego Mamie za dobroć i otwartość i w drogę.
Tutaj rozstajemy się fizycznie z Darkiem, Tomkiem i Jego córkami, ale w modlitwie pielgrzymujemy dalej wspólnie. Kolejne kroki w rytmie różańca i ważnych rozmów. Dzieci narzucają tempo, że trudno je dogonić. Na Pola Lednickie docieramy około godz. 15.00. I tutaj w Domu św. Jana Pawła II - patrona naszej pielgrzymki -zostajemy tak serdecznie przyjęci, że w 3 min czujemy się jak u siebie w domu.Najpierw jemy obfity obiad, przywieziony przez Tereskę, później wybieramy się pod Rybę modląc się Koronką do Bożego Miłosierdzia. Dziś w sposób szczególny dziękujemy za Chrzest i zawierzamy Maryi gromadzących się na Polach Lednickich, zwłaszcza młodzież. Woda, Chrzest, Ryba, Krzyż... Refleksje z głowy przechodzą w głąb serca. Patrzę na nasze dzieci, które szaleją na polach. Mimo zmęczenia jest w nich tyle radości i dobra. O 19.00 w kaplicy Eucharystia, którą sprawował o. Wojciech Prus. Centrum dnia - Miłość.. pokój.., cisza.., wspólnota. Mieliśmy też okazję by powiedzieć kilka zdań o naszej pielgrzymce. Eucharystia była już z niedzieli. Ojciec na podstawie Ewangelii mówił o pierwszeństwie i wielkości w miłości, która również przejawia się w słuchaniu. Na koniec o. Wojciech opowiada bajkę, która ma w nas echo :) Po Eucharystii kochany wolontariusz Sebastian zaprasza nas na wspólną kolację. Jedno wielkie święto. Późnym wieczorem siedzę jeszcze chwilę w kaplicy. Wracają wspomnienia z wielu spotkań w tym miejscu. Otulona ciszą i Bożą Miłością na nowo uświadamiam sobie, że to Chrystus nas wybrał. W odpowiedzi ponownie wybieram Chrystusa. Dziękuję Mu za tę wielką łaskę, że wybrał też nas na ten odcinek drogi z Maryją. Dziękuję zwłaszcza za Dzieci. (S. Assumpta)
21—23. 09. POZNAŃ—GNIEZNO S. Bernadetta, Wiktoria, Dawid, Arek, S. Assumpta, P. Dariusz
21.09.2018 Poznań - Pobiedziska
Po wspaniałym noclegu i wyposażeniu przez Ciocię Terenię i wujka Maćka docieramy do Bazyliki Archikatedralnej na Mszę Świętą o godzinie 8:00. Ksiądz modli się za nas i mówi parę słów o pielgrzymce. Z wdzięcznym sercem ruszamy w drogę. Dzieci mnie poruszają. Niosą krzyż wysoko wciąż się nim wymieniając.
Arek mówił: "muszę nieść ten Krzyż wysoko, żeby wszyscy widzieli, że to idzie pielgrzymka"
Hmm...ja zazwyczaj niosąc Krzyż myślałam jak tu go nieść, by było jak najwygodniej... Myślę o św.Pawle i o jego liście do Galatów... O chlubieniu się krzyżem i noszeniu go tak, by był widoczny...Wiele refleksji dzięki najmniejszym... Piękne są te dzieci... Pięknie się modlą. Prowadzą cały różaniec. Nie chciałam ich "zmęczyć" i kolejny różaniec zaczęłyśmy z siostrą Assumptą same, gdy oni podeszli do przodu. Tymczasem podchodzi do nas Wiki i mówi: „Jak to? Modlicie się beze mnie?" i dołączyła do nas. Potem nie pozwoliła już nam prowadzić żadnego różańca, wszystko prowadziła ona na zmianę z chłopcami. To było piękne. Dziś sporo kilometrów. Arek i Wiki 5 km podjechali autem- według swych możliwości. Dawid oparł się pokusie...mimo że już nie było łatwo iść. Wieczorem przyjęły nas całym sercem Siostry Sacre Coeur. W tym samym czasie przebywali tam uczniowie ze szkoły Pijarów z Poznania. Spotkaliśmy się z nimi chwilę, by podzielić się świadectwem Drogi.
Maryja dziś nocuje w dużej kaplicy. Jak wielu młodych przychodzi tu na Spotkanie z Panem...
Mama pewnie bardzo się cieszy. My zresztą też. Ogarniamy modlitwą kochane Siostry, Ks. Proboszcza - który nam zorganizował ten nocleg, całą parafię, młodzież wraz z nauczycielami ze szkoły Ojców Pijarów i wszystkie intencje zapisane dziś przez młodych oraz pozostałe, które są w zeszycie. (S. Bernadetta)
20.09.2018 r.
Z Maryję dziś pielgrzymuje Jacek Jelonek do rodziny Teresy i Maćka w Obornikach.
Dzień pełen łask i spotkań. Rodzina boryka się z wieloma problemami, zatem obecność Maryi i wypełnionego Bożą Miłością Jacka przynosi promyk nadziei.
19 września/ Agnieszka
Z Matką Bożą Cierpliwie Słuchającą i z Tomkiem spotkałam się na porannej Eucharystii w Sanktuarium bł. Edmunda Bojanowskiego w Luboniu. Jest on założycielem Zgromadzenia Sióstr Służebniczek Najświętszej Maryi Panny. Choć żył w czasie rozbiorów, gdy Polski nie było na mapach, to jednak Ojczyzna była mu bardzo droga, rozbudzał ducha modlitwy i patriotyzmu w Polakach., troszczył się o religijne wychowanie dzieci. Klęcząc przy jego grobie, powierzyłam mu również intencje Nieustannej Pielgrzymki Zawierzenia. Podarował nam też swoje słowo (zapisane na ścianie przy grobie):
„Pracuj duszą miłując Boga nade wszystko. Pracuj sercem ćwicząc się w miłości bliźniego. Pracuj myślą trzymając ją nieoderwaną od Krzyża Chrystusowego. Pracuj ręką służąc ubogim i chorym jakbyś samemu Chrystusowi służyła. Prostotę zalecam. Prostota jest klejnotem czystej wody, szczerością dziecięcą otwartą i przejrzystą, sercem na dłoni. Cała nadzieja w nieprzebranym miłosierdziu Bożym”.Potem pielgrzymowałam do Poznania. Co prawda Matka Boża już tu zagościła na krótką chwilę w piątek, ale zabrakło czasu, by odwiedzić kilka ważnych miejsc. Z różańcem w ręku przemierzałam gwarne ulice miasta, zatrzymując się w najpierw w farze poznańskiej. Potem poszłyśmy do Katedry św. Apostołów Piotra i Pawła. Obecność Maryi w tym miejscu była dla mnie ważna, zwłaszcza, że w tym roku obchodzimy jubileusz 1050-lecia biskupstwa w Poznaniu, pierwszego na ziemiach polskich. Następnie powędrowałyśmy na Wzgórze św. Wojciecha. Pomyślałam sobie, że sprawię Maryi radość, gdy spotka się ze św. Józefem w sanktuarium u ojców karmelitów bosych.
Wśród wielu pięknych tytułów Maryi, którymi przyzywamy Jej orędownictwa i opieki, są choćby te zawarte w litanii loretańskiej. Tutaj w Poznaniu nazywana jest też Matką Bożą w Cudy Wielmożną Panią Poznania. Jej sanktuarium znajduje się na Górze Przemysła, a w tym wizerunku czczona jest od XVII wieku. Tutaj podziękowałam Matce Bożej za nawiedzenie naszego miasta w Nieustannej Pielgrzymce Zawierzenia, za to, że nas cierpliwie słucha, za wyjednane u Boga dary i łaski i Jej opiekę nad każdym z nas. Matko Boża Cierpliwie Słuchająca, Matko Boża w Cudy Wielmożna Pani Poznania, dziękujemy!
Nieustanna Pielgrzymka Zawierzenia kreśli na Polsce krzyż, którego ramiona przecinają się w Głogowcu – miejscowości, w której urodziła się św. Faustyna Kowalska. I pod Poznaniem – w Kiekrzu – jest miejsce, w którym przebywała s. Faustyna, choć tylko krótki czas w 1929 r. Zaprosiłam Matkę Bożą Cierpliwie Słuchającą również w to miejsce. Przechodząc drogą św. Faustyny i odprawiając drogę krzyżową dotarłyśmy nad brzeg Małego Jeziora Kierskiego. O tym, co się wydarzyło nad jeziorem, wiemy z jej relacji zapisanej w „Dzienniczku”. „W jednym dniu po południu poszłam przez ogród i stanęłam nad brzegiem jeziora, i długą chwilę zamyśliłam się nad tym żywiołem. Nagle ujrzałam przy sobie Pana Jezusa, który mi rzekł łaskawie: „To wszystko dla ciebie stworzyłem, oblubienico Moja, a wiedz o tym, że wszystkie piękności niczym są w porównaniu z tym, co ci przygotowałem w wieczności”. Dusza moja została zalana tak wielką pociechą, że pozostałam tam do wieczora, a zdało mi się, że jestem krótką chwilę. Dzień ten miałam wolny i przeznaczony na jednodniowe rekolekcje, więc miałam zupełną swobodę oddać się modlitwie. O, jak Bóg jest nieskończenie dobry, ściga nas swoją dobrocią. Najczęściej zdarza się, że udziela mi Pan największych łask wtenczas, kiedy ja się wcale ich nie spodziewam” (Dzienniczek 158).
W Godzinie Miłosierdzia razem z siostrami Matki Bożej Miłosierdzia i innymi pielgrzymami modliliśmy się Koronką. Tutaj też Matka Boża została na nocleg. Wychodząc z Sanktuarium św. siostry Faustyny można wylosować karteczkę z cytatem z Dzienniczka. Sięgając po nią ręką pomyślałam o wszystkich, którzy duchowo towarzyszą pielgrzymce z ikoną Matki Bożej Cierpliwie Słuchającej. W podziękowaniu za waszą modlitwę prezent od św. siostry Faustyny:
„Kiedy dusza zbliża się do mnie z ufnością, napełniam ją takim ogromem łaski…”(Dzienniczek 1074).
Jezu , ufam Tobie! (Agnieszka Lima)
18.09.2018 r. Tomek
Dziś pielgrzymuje Tomek: Z Matuchną odwiedziłem parafię pw. NMP Matki Kościoła w Poznaniu w przeddzień wizyty kanonicznej Bp Damiana Bryla . Rano zaniosę ikonę do Lubonia. Pozdrawiam i dziękuje za dar uczestnictwa w pielgrzymce . (Tomek )
Subskrybuj:
Posty (Atom)
09.05.2020 Maryniec – Złotów
Rano jesteśmy na Mszy św. w Złotowie, po której Justyna odwozi mnie z powrotem na trasę. W uszach piękny śpiew ptaków i Słowa Jezusa: „Fi...
-
Rano jesteśmy na Mszy św. w Złotowie, po której Justyna odwozi mnie z powrotem na trasę. W uszach piękny śpiew ptaków i Słowa Jezusa: „Fi...
-
07.05.2020 Oborniki- Chodzież Zregenerowane, nakarmione i obdarzone miłością idziemy na Eucharystię do kościoła świętego Józefa. Józef już o...
-
06.05.2020 Poznań- Oborniki. Doswiadczywszy dobroci i miłości ludzkiej, po krótkiej modlitwie, ruszamy w drogę. Bóg przychodzi z wielką łask...














































